جوش جایی که کار می‌کنی را بزن!

داستان عمر ما انسان‌ها این‌گونه است که گاهی از مسیرهای مختلف با عزیزانی در یک مسیر مشترک، در یک دوره زمانی همسفر می‌شویم، بنابراین در انتخاب همسفرانتان و کسانی که در صندلی‌های کناری شما می‌نشینند، دقت کنید.

گاهی مهم نیست کجا کار می‌کنید، مهم این است مدیرتان کیست. مدیران می‌توانند هم نقش یک فنر در توسعه فردی شما را داشته باشند، هم نقش بالشی نرم و راحت برای سقوط. درسی که از کاپیتان پازوکی آموختم، این انگاره و هویت کاریزماتیک مدیریتی بود که در سازمانی که کار می‌کنی، برای رشد سازمانت بجوش، بخروش و آرام ننشین. احساس تعلق سازمانی و معنویت سازمانی را از او آموختم. مرام، معرفت و مردانگی در سازمان، متغیرهای معنویت سازمانی یا کدهای اخلاقی و ارزشی هستند که پیام بدون کلام آن در سازمان از سوی یک مدیر انتشار می‌یابد و بحث روز مدیریت رفتار سازمانی و روانشناسی سازمانی دنیاست. اینکه اگر دیدی سازمان و حتی کشوری که در آن زندگی می‌کنی در حال غرق شدن است، برای نجات و رشد سازمان اجتماعی، از خود بگذری و بی‌درنگ و بی‌محابا شیرجه بزنی. به این مسئله سرمایه اجتماعی هم گفته می‌شود، موضوع و فرهنگی که در ایران از دهه ۴۰ شمسی ازسوی لوتی‌ها ترویج می‌شد، همین سرمایه اجتماعی در دفاع مقدس به کار آمد و همین سرمایه‌های اجتماعی در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ شمسی به دلیل ترویج تزویر در جامعه و سازمان‌ها از بین رفت. برای روشن‌تر شدن این آموزه، نقل ۲ خاطره بد نیست:
۱- دکتر منصوریان، از کارکنان ایران‌ایر تعریف می‌کرد اوایل انقلاب، گروهی از مدیران ایران برای گرفتن تسهیلات بانکی به ژاپن رفتند و طرف ژاپنی از آنها سورینگ گارانتی یا ضمانت‌نامه طلب کرد. در مقابل، رئیس هیات مذاکره‌کننده ایرانی، یک تار سبیل خود را کند و گفت این هم ضمانت! از قضا وام هم پرداخت و بازپرداخت آن هم به موقع از سوی همان مدیر انجام شد! هیات ایرانی در مراجعه بعدی به این موسسه مالی دیدند آنها آن تار سبیل را داخل محفظه‌ای شیشه‌ای قرار داده و داستان آن را زیر قاب شیشه‌ای به عنوان یادگاری نوشته‌اند!
۲- پدربزرگ همسرم که در یک کارخانه ریسندگی در سمنان کار می‌کرده است، می‌گوید: آقای کاشانی، مدیر کارآفرینمان، حدود ۸۰ سال پیش وقتی همراه با رضاشاه به آیین افتتاحیه آمده بود، به کارگران بی‌سواد یک جمله ساده مدیریتی گفت: «فکر کنین یه بچه تو حوض افتاده و داره خفه می‌شه، تو شرکت این‌جوری کار کنین و جوش بزنین...»
خلیل‌الله معمارزاده ـ کارشناس هوانوردی


چاپ