کشته شدن روزی ۴۷ نفر در تصادف‌ها

هر ماه ۶ «بوئینگ» در جاده‌ها سقوط می‌کند

کشته شدن ۱۷۶ نفر در سانحه بوئینگ ۷۳۷ اوکراینی این روزها در صدر اخبار است تا جایی که دیگر خبر سقوط یک اتوبوس به دره و کشته شدن ۲۰ نفر از مردم به چشم رسانه‌ها نمی‌آید، اما در همان ساعت‌هایی که بسیاری درگیر اخبار هواپیما بودند، این اتفاق افتاده، اتوبوس ترمز بریده و با سقوط به دره، ۲۰ کشته و ۲۲ زخمی به جای گذاشته است.

 اگر کشته شدن روزی ۴۷ نفر، هفته‌ای ۳۲۹ نفر و ماهی ۱۴۰۰ نفر در جاده‌های کشورمان به چشم نمی‌آید، از این به بعد می‌گوییم ماهی دست‌کم ۶ بوئینگ ۷۳۷ در جاده‌های کشور سقوط می‌کند؛ شاید ارزش جان‌های از دست رفته در جاده‌ها بیشتر مشخص شود!
به گزارش صمت، ساعت ۲ و ۳۵ دقیقه بامداد پنجشنبه ۱۹ دی اتوبوسی که از تهران به سمت کلاله در حرکت بود، در منطقه ارزنگ رودبار خطیرکوه به دره سقوط کرد که در اثر این سانحه ۲۰ نفر جان باختند و ۲۲ نفر زخمی شدند. نقص فنی ترمز و ناتوانی راننده در کنترل خودرو، عامل اصلی واژگونی اتوبوس در جاده فیروزکوه اعلام شد. این اتوبوس ساعت ۲۳ و ۴۵ دقیقه چهارشنبه ۱۸ دی از پایانه شرق تهران به مقصد شهر کلاله در استان گلستان حرکت کرده بود.
به گزارش وزارت راه و شهرسازی، مهران قربانی، معاون حمل‌ونقل سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای در توضیح جزییات این حادثه گفت: در ۳ دقیقه آخر پیمایش به دلیل از کار افتادن ترمز، راننده قادر به کنترل وسیله نقلیه نشده و اتوبوس با سرعتی حدود ۱۴۵ کیلومتر در ساعت پس از اینکه با حفاظ‌های سمت چپ و سپس با حفاظ‌های سمت راست موجود در کنار جاده برخورد کرده، از جاده خارج و در حاشیه جاده واژگون شده است.
او ادامه داد: به دلیل سرعت بالا، شدت حادثه واژگونی و سقوط به حاشیه رودخانه، در مجموع در سر صحنه و بیمارستان ۱۹ نفر از مسافران جان خود را از دست دادند و ۲۳ نفر نیز مجروح شدند.
قربانی با اشاره به مشخصات جاده فیروزکوه بیان کرد: این جاده چهارخطه جداشده با حفاظ و از مجموعه علائم ایمنی، خط‌کشی و مسیرنما برخوردار بوده و وضعیت سطح راه در زمان وقوع حادثه خشک و مناسب بوده است.
وی خاطرنشان‌کرد: در بررسی‌های اولیه مشخص شد رانندگان اول و دوم اتوبوس هر دو دارای کارت هوشمند و شرایط لازم برای رانندگی اتوبوس و وسیله نقلیه دارای کارت معاینه فنی بوده است.

رانندگی وابسته به ترمز، عامل حادثه
انسان، راه و خودرو را ۳ ضلع مثلث حوادث جاده‌ای می‌دانند که در این میان، انسان به عنوان کاربر دو ضلع دیگر، بیشترین نقش را در تصادف‌ها دارد. از سوی دیگر رانندگان بیشترین آمار را در میان کشته‌شدگان دارند و براساس آمار اعلام شده از سوی پزشکی قانونی، بیش از ۴۲ درصد کشته‌شدگان تصادف‌ها رانندگان هستند.
یک کارشناس حمل‌ونقل با اشاره به اینکه ۲ دلیل این سانحه نقص ترمز و ناتوانی راننده در کنترل وسیله نقلیه بدون ترمز بوده است، گفت: اصول رانندگی ایجاب می‌کند راننده، در هر شرایطی، متناسب با وضعیت معبر و خودرو، به گونه‌ای رانندگی کند که درصورت بروز نقص فنی ترمز و از دست رفتن کامل آن، قادر به کنترل وسیله نقلیه و توقف آن با استفاده از موانع حاشیه مسیر و با حداقل خسارت باشد.
شاهرخ ضروری در پاسخ به افزود: این مسئله‌ای آرمانی نبوده و رویه‌ای قابل اجرا است. شرط نخست رسیدن به این وضعیت، سرپیچی نکردن از سرعت مجاز و شرط دوم، حفظ فاصله با خودرو جلویی است.
این کارشناس حمل‌ونقل ادامه داد: تجربه نشان داده که بسیاری از رانندگان با حداکثر وابستگی به ترمز رانندگی می‌کنند. سال گذشته نیز سانحه‌ای در دانشگاه علوم تحقیقات تهران رخ داد که دلیلی مشابه سانحه جاده‌ای در مسیر تهران- کلاله داشت.
ظهراب‌زاده افزود: وجود سامانه ترمز قدرتمند در خودرو لازم و ضروری است و از دست رفتن آن پذیرفتنی نیست، با این حال وجود سامانه ترمز، نافی مسئولیت راننده نیست.

روند افزایشی تلفات جاده‌ای در ۲ سال اخیر
بیشترین تعداد تلفات تصادف‌ها و حوادث رانندگی در ایران مربوط به سال ۸۴ است. در این سال، ۲۷ هزار و ۷۵۵ نفر در تصادف و حوادث رانندگی از دست رفتند. با شکل‌گیری عزم ملی در کاهش تلفات جاده‌ای بین پلیس، پزشکی قانونی، سازمان راهداری و دیگر نهادهای دست‌اندرکار در زمینه حمل‌ونقل جاده‌ای و ایمنی، از سال ۸۴ به بعد شاهد کاهش حدود ۱۲ هزار نفری در تلفات جاده‌ای ایران بودیم تا جایی که این رقم در سال ۹۵ به ۱۵ هزار و ۹۳۲ نفر رسید.
با این حال زنگ خطر افزایش دوباره تلفات جاده‌ای در کشور دوباره به صدا درآمده است، چراکه هم در سال ۹۶ و هم ۹۷ شاهد افزایش تعداد کشته‌شدگان در جاده‌ها هستیم. براساس آمار سازمان پزشکی قانونی کشور، تعداد کشته‌شدگان در تصادف و حوادث رانندگی در سال ۹۶ برابر با ۱۶ هزار و ۲۰۱ نفر و در سال ۹۷ برابر با ۱۷ هزار و ۱۸۳ نفر بوده است.

جای خالی نهاد راهبر ایمنی در کشور
با توجه به بالا بودن تعداد کشته‌شدگان تصادف‌ها در ایران، این پرسش مطرح می‌شود که با وجود همه اقدام‌های انجام شده در سال‌های گذشته برای کاهشی شدن روند تلفات، چرا در ۲ سال اخیر دوباره شاهد افزایشی شدن آن هستیم؟
حمید صفریان، رئیس کمیته فرهنگی جمعیت طرفداران ایمنی راه‌ها در این زمینه به صمت گفت: یکی از مهم‌ترین دلایل پدید آمدن این وضعیت، این است که ما در کشور نهاد راهبر متمرکزی در حوزه ایمنی نداریم.
او توضیح داد: اگرچه انسان، خودرو و راه را ۳ عنصر موثر در بروز تلفات رانندگی می‌دانند اما به نظر می‌رسد مهم‌ترین مشکل فعلی ما در این زمینه، مشکلات مدیریتی است. ما نیازمند مدیریت واحدی هستیم که مسائل مختلف اثرگذار در کاهش تصادف‌ها مانند قانونمندکردن مردم و فرهنگ‌سازی در زمینه رعایت مسائل ایمنی را پوشش دهد اما در این زمینه ضعف داریم.
صفریان با اشاره به اینکه کمیسیون ایمنی راه‌های کشور که به عنوان بالاترین نهاد در این بخش شناخته می‌شود، عزم جدی برای کاهش تصادف و تلفات رانندگی نداشته است، افزود: عملکرد این نهاد در زمینه کاهش تلفات تاکنون قانع‌کننده نبوده و تمرکز کافی و برنامه درازمدت عملیاتی از سوی این نهاد در زمینه کاهش تلفات جاده‌ای شاهد نبوده‌ایم.
رئیس کمیته فرهنگی جمعیت طرفداران ایمنی راه‌ها ادامه داد: در همه کشورهایی که ایمنی را به طور جدی دنبال کرده و در کاهش قابل توجه کشته‌شدگان رانندگی موفق عمل کرده‌اند، برنامه مشخصی وجود داشته اما از آن مهم‌تر این است که در همه این کشورها، مسئولان در سطوح بالای حکومت در بحث ایمنی دخالت و مشارکت کرده‌اند.
او با بیان اینکه تاکنون خروجی عملیاتی خاصی از کمیسیون ایمنی کشور ندیده‌ایم، ادامه داد: در سال‌های اخیر و بعد از بروز چند سانحه بزرگ جاده‌ای، در زمینه تدوین نقشه ایمنی راه‌ها در کمیسیون ایمنی راه‌ها اقدام شد اما تاکنون خروجی قابل مشاهده‌ای از این برنامه ندیده‌ایم و به نظر می‌رسد بیشتر یک واکنش و جمع‌بندی فوری بوده که اعلام شده است.
صفریان یادآور شد: نتایج هر برنامه عملیاتی را باید کاربران مشاهده و درک کنند. اگر نقشه راه تدوین شده در زمینه ایمنی، خروجی داشت، نباید سوانح بزرگ دیگری رخ می‌داد و هر سال شاهد افزایش تعداد کشته‌شدگان این حوادث بودیم.

سهم ۴۵ درصدی سواری‌ها در تصادف‌ها
براساس اعلام سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای، مهم‌ترین دلایل رخ دادن سوانح جاده‌ای به این شرح است: ۳۱ درصد، بی‌توجهی به جلو، ۲۳ درصد انحراف و تجاوز به چپ، ۱۸ درصد عبور از سرعت مطمئنه، ۹ درصد، ناتوانی در کنترل وسیله نقلیه و ۵ درصد رعایت نکردن حق تقدم.
براساس گزارش سازمان پزشکی قانونی کشور، ۶۴.۲ درصد کشته‌های تصادف‌ها مربوط به جاده‌های برون شهری، ۲۴.۹ درصد در راه‌های درون شهری، ۶.۴ درصد در جاده‌های روستایی و یک درصد در راه‌های اختصاصی و ۳.۵ درصد در سایر راه‌ها بوده است.
در زمان وقوع تصادف ۴۲.۹ درصد از افراد، راننده وسیله نقلیه، ۲۱.۱ درصد عابر پیاده و ۳۴.۸ درصد سرنشین یا ترک وسیله نقلیه بوده‌اند.
از مجموع تلفات رانندگی سال گذشته، ۲۱.۱ درصد عابر پیاده و ۲۱.۸ درصد موتورسیکلت‌سوار بودند.
۷.۴ درصد کشته‌شدگان در حوادث رانندگی سال گذشته، ۱۰ سال و کمتر، ۶ درصد ۱۱ تا ۱۷ سال، ۲۵ درصد ۱۸ تا ۲۹ سال، ۳۱.۲ درصد ۳۰ تا ۴۹ سال و ۳۰.۴ درصد ۵۰ سال به بالا
داشتند.
نحوه وقوع تصادف ۴۴.۴ درصد از افراد کشته شده در تصادف‌ها ناشی از برخورد ۲ وسیله نقلیه، ۲۱.۱ درصد ناشی از برخورد وسیله نقلیه به عابر متوفی و ۲۵.۶ درصد واژگونی وسیله نقلیه بوده است.
وسیله نقلیه مورد استفاده ۴۵.۳ درصد از افراد کشته شده در خودرو سواری، ۲۱.۸ درصد موتورسیکلت، ۵.۸ درصد وانت بار، ۲.۸ درصد کامیون، کامیونت و تریلی و ۱.۱ درصد اتوبوس و مینی بوس بوده است.
علت اصلی مرگ ۴۲.۹ درصد از افراد ضربه به سر، ۲۸.۷ درصد شکستگی‌های مختلف، ۷.۷ درصد به دلیل خونریزی و ۱۳.۹ درصد به دلایل اشتراکی (دارای بیش از یک علت)، ۱.۶ درصد سوختگی، ۰.۲ درصد نرسیدن اکسیژن و ۵ درصد سایر موارد بوده است.
 محل فوت ۵۲.۳ درصد از افراد در محل حادثه، ۶.۱ درصد هنگام انتقال به بیمارستان و محل فوت ۴۰.۷ درصد از افراد در بیمارستان بوده است.


چاپ