مردم چه کاری در روز جهانی گردشگری کنند؟

۵ مهر روز جهانی گردشگری است. گردشگری همان صنعتی است که در شرایط سخت اقتصادی، چشم به رونق آن بسته‌ایم. امیدی در حد حرف و البته مقداری هم عمل!


به‌تازگی سازمان ملی فعال در این حوزه‌(سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری) را به مقام وزارت رسانده‌ایم، عنوان گردشگری در نام این نهاد را از جایگاه سوم به جایگاه دوم تغییر داده‌ایم و از این پس، آن را «وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی» می‌خوانیم و با این تغییر، به هم قول داده‌ایم که به واسطه وزارتخانه شدن این نهاد، بودجه آن را افزایش داده و برنامه‌ریزی برای توسعه این فعالیت اقتصادی-فرهنگی را در کنار میراث فرهنگی و صنایع‌دستی قوت بخشیم.
چه خوب که مردمان‌مان نیز نسبت به گردشگری دغدغه‌مند شده‌اند. روستایی‌ها اقامتگاه‌های بوم‌گردی راه‌می‌اندازند و هنرمندان صنایع‌دستی به دنبال چاره‌جویی و خلاقیت برای جذب گردشگران علاقه‌مند به صنایع‌دستی افتاده و موفقیت‌هایی هم کسب کرده‌اند.
چند نفری از سرمایه‌گذاران بزرگ یا به عبارت دیگر، تعدادی از اعضای اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران نیز به دنبال افزوده‌شدن عنوان گردشگری به نام طویل این اتاق هستند تا دست وزیر برای مذاکره با سرمایه‌گذاران علاقه‌مند به این حوزه بازتر شود.
انجمن‌ها، جامعه‌ها، اتحادیه‌ها و تشکل‌هایی از این دست هم خود را به وزارتخانه‌های مختلف می‌رسانند تا مجوزی برای فعالیت در حوزه گردشگری بگیرند.
اینها همگی خوب است اما چه فایده وقتی این نگاه‌ها هنوز جزیره‌ای است؟!
روز جهانی گردشگری از راه می‌رسد اما چند نفر از مردم ما که صد البته به توسعه گردشگری حساس و امیدوار شده‌اند از این رویداد با خبر هستند؟ چند نفر می‌دانند که در این روز چه کار خاصی می‌توانند انجام دهند و به جذب گردشگران داخلی و خارجی به شهر یا مکان مورد علاقه خود کمک کنند؟ اصلا چه کسی آنها را بسیج خواهد کرد، آموزش خواهد داد و به اصطلاح پویشی راه خواهد انداخت؟
به نظر می‌رسد هیچ‌کس در پی این نیست که از مردم بخواهد در این روز جهانی کار خاصی در حوزه گردشگری انجام دهند. شب یلدا که می‌شود همه انار می‌گیرند و کنار هم حافظ می‌خوانند. عید نوروز که می‌شود همه آجیل و شیرینی می‌خرند و به دید و بازدید یا حتی تمیزی خانه و کاشانه می‌پردازند اما در روز گردشگری چه کاری باید انجام دهند؟
به طور احتمالی باید خواننده یا بیننده و شنونده خبری از رسانه‌ها وجود داشته باشد که عده‌ای از فعالان این حوزه جایی گرد‌هم‌آمده‌اند و کارهایی محدود به این مناسبت انجام داده یا سخنرانی کرده‌اند. اما این واقعا به معنای عزم جزم ایران و ایرانیان در توسعه صنعت گردشگری است؟ در این باره باید تردید کرد. هرچند هر کدام از نهادهای وابسته به حوزه گردشگری ممکن است برنامه‌ای جداگانه برای گرامیداشت این روز داشته باشند اما پرسشی که مطرح است اینکه زیرساخت‌های گردشگری یا ظرفیت جذب گردشگر پس از روز جهانی گردشگری در ایران چه تفاوت محسوسی خواهد کرد؟
 آیا استفاده از ظرفیت‌های مردمی در قالب یک پویش در بزرگداشت این روز و استمرار آن در سال‌های آینده، در نهایت منجر به ایجاد تحولی نخواهد شد؟ بهتر است از مردم بخواهیم در این روز، جاذبه‌ای گردشگری را در صفحات اینستاگرامی خود به دیگران معرفی کنند. یا برنامه‌ای تلویزیونی بسازیم و فیلم‌ها و عکس‌هایی درباره گردشگری از مردم جمع کرده و برای بهترین‌های‌شان جایزه‌ای تعیین کنیم یا از آنها بخواهیم عصر روز ۵ مهر در یکی از جاذبه‌های گردشگری شهر خود، آیینی به پا کنند. اینها همه کمک خواهد کرد تا نقش مردم در رونق صنعت گردشگری پر‌رنگ شود.
مژده پورزکی / روزنامه‌نگار


چاپ