تشویق سرمایه‌گذاران کارآفرینی و اشتغال

جمعیت جوان کشور و بیکاری دو موضوع بسیار مهمی هستند که هر کدام از آنها نوعی فرصت و تهدید بسیار مهم و جدی به حساب می‌آیند.

نیروی انسانی در هر کشوری یکی از ظرفیت های بالقوه آن برای رشد و پیشرفت در سطوح ملی و بین‌المللی است که می‌بایست برای استفاده بهینه از این گنجینه عظیم انسانی برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری کرد که در این میان سهم دانشجویان قابل توجه است. درباره اشتغال آنچه بیش از پیش موضوع را دشوار کرده، تفکر پشت میزنشینی و کار در حوزه‌های دولتی است که با بررسی دقیق و موشکافانه متوجه دلایل آن می‌شویم. از این دلایل می‌توان به آسانی کار، دسترسی به اطلاعات خاص و کسب درآمدهای بادآورده اشاره کرد. این موضوعات است که افراد را از رفتن به سمت مشاغل بخش خصوصی بازمی‌دارد و به همین خاطر باید مشکلات این بخش مانند نبود امنیت شغلی و درآمد کم و ناپایدار مرتفع شود. با فرض پذیرفتن این موضوعات، توان کارآفرینی در بخش دولتی به‌دلیل مباحث مالی و بودجه‌ای با محدودیت روبه‌رو است و رویکرد کوچک‌سازی و کاهش بار مسئولیت از بخش دولتی در قالب واگذاری شرکت‌های وابسته کماکان ادامه دارد و بر شدت این محدودیت‌ها می‌افزاید.
آنچه در این میان می‌تواند به‌عنوان یک رویکرد مهم مورد توجه قرار گیرد، استقبال و تشویق سرمایه‌گذاران بخش غیردولتی است که می‌توان از ظرفیت‌های آنان برای کارآفرینی و اشتغال مولد استفاده کرد. البته این مهم نیازمند فراهم کردن سازکارهای فرهنگی، اجتماعی و فنی قابل‌توجهی است. مهم‌ترین موضوع فرهنگی در این میان تغییر نوع نگاه به این قشر از جامعه است که می‌بایست جدی گرفته شوند و این باور به وجود بیاید که آنان می‌توانند با ورود و سرمایه‌گذاری، نقش خود را ایفا کنند و در چرخه تولید، بار زیادی را از روی دوش دولت‌ها در بحث ایجاد و تداوم اشتغال بردارند و آرمان اشتغال پایدار را محقق سازند؛ این امر امکان‌پذیر نمی‌شود مگر آنکه سرمایه‌گذاران مورد توجه قرار گیرند و به آنها اهمیت داده شود.
در گام نخست لازم است این موضوع ازسوی قانون‌گذاران و فعالان حوزه سیاست‌گذاری با تمام وجود درک شود و آنان بر اهمیت سرمایه‌گذاری بخش خصوصی واقف باشند. باید برای ایجاد اطمینان خاطر در فعالان اقتصادی اشتغال‌آفرین و ثبات رویه در این زمینه قوانین مناسبی را وضع کنند.
واضح است که مقررات دست‌وپاگیر و روندهای طولانی اداری برای ایجاد واحدهای تولیدی از جمله مسائل پیش رو در جذب سرمایه‌گذار است و اگر قرار باشد سرمایه‌گذار علاوه بر ریسک سرمایه‌گذاری با قوانین و موانع چالش‌زا روبه‌رو شود، احتمال بسیار زیاد ترجیح بر آن است که عطایش را به لقایش ببخشد و سرمایه خود را به سمت و سوی واسطه‌گری ببرد که در این صورت میزان تولید داخلی و کارآفرینی کاهش می‌یابد و باعث بروز مشکل بیکاری و معضلات فرهنگی، امنیتی و اجتماعی می‌شود.
در بحث‌های فنی موضوع نیازمند فراهم کردن یک نقشه راه مبتنی بر چارچوب‌های نظام‌مند است. موضوع سوم این است که باید شرایط به‌گونه‌ای فراهم شود که مجریان قانون و دست‌اندرکاران شأن و جایگاه سرمایه‌گذاران را به‌عنوان یک بخش مهم در همکاری و همراهی برای خروج از بحران اشتغال درک و تلاش کنند تا هرچه بیشتر زمینه را برای سهولت دسترسی آنان به ابزار مورد نیاز از جمله اطلاعات برای سرمایه‌گذاری فراهم کنند.
البته می‌توانند گام‌های موثری را برای شناسایی سرمایه‌گذاران بالقوه از طریق تشکیل بانک‌های اطلاعاتی برخوردار از اطلاعات دقیق و حوزه‌های فعالیت آنان بردارند و حمایت‌های مداوم و مستمر خود را ازطریق پایش میزان پیشرفت امور مربوط به سرمایه‌گذاری توسط فعالان این بخش آشکار کنند. آنچه می‌تواند یک راهکار عملی در این خصوص باشد این است که مانند بسیاری از سازمان‌های خدماتی که به ارباب رجوع به‌عنوان مشتری و سرمایه ارزشمند بنگاه خود می‌نگرند، بخش‌های دولتی نیز کمی از آن قالب سنتی خود بیرون آیند و با ارائه مشاوره‌های فردی و تخصصی به سرمایه‌گذاران از ظرفیت های آنان در تحقق اهداف تعیین شده در حوزه اشتغال و کارآفرینی به طرز مطلوب استفاده و بهره‌برداری کنند.
علیرضا نعیمی نوقابی ـ فعال اقتصادی و کارآفرین


چاپ