تولیدکننده ایرانی سختی‌ها را به جان می‌خرد

بسیاری از صنایع این روزها با چالش‌های اساسی روبه‌رو هستند و صنعت کیف و کفش نیز این قاعده مستثنا نیست.

متاسفانه سرمایه‌گذاری‌های کمی در بخش تولید انجام می‌شود و در واقع با سودهای نجومی که در بازارهای مسکن و ارز و... وجود دارد، کمتر کسی به سراغ تولید می‌آید. ماندن در صنعت و تولید عشق می‌خواهد که شرکت‌کنندگان و تولیدکنندگان در ایران با وجود سختی‌هایی که دارند این عشق در وجودشان نهادینه شده و با هدفمندی در نمایشگاه‌ها حضور می‌یابند که تبلوری از عشق و پشتکار و تلاش آنهاست. بیکاری خطرناک است و به‌نوعی بیماری می‌آورد؛ بنابراین باید برای هر بیماری پیشگیری کرد که پیشگیری از بیکاری، تولید است تا اشتغالزایی به همراه داشته باشد. جوانان برای سالم زندگی کردن نیازمند اشتغال هستند تا بتوانند خانواده خود را اداره کنند. متاسفانه تا کارگاه تولیدی ایجاد می‌شود به سرعت بخش‌های بیمه و مالیات و... ورود کرده و سختگیری‌ها را بیشتر می‌کنند؛ اما با همه این اوصاف تولیدکنندگان ایرانی سختی‌ها را به جان می‌خرند و با شرکت در نمایشگاه‌ها توان خود را به منصه ظهور می‌گذارند. صنعتگر معتقد است اگر دولت حمایتی نمی‌کند، حداقل دست و پاگیر هم نباشند. مصارف داخلی کیف، چمدان و کمربند نیز مطلوب است و هر خانمی حداقل ۳کیف دارد و بچه‌ها هم گاهی از کمربند استفاده می‌کنند؛ بنابراین نیاز کشور به این محصولات بالاست. این در حالی است که سال گذشته واردات حدود ۱۴۰۰قلم کالا ممنوع شده و کیف و کفش هم جزو آنهاست. درباره برخی از تولیدات مانند چمدان‌های فایبرگلاس که نیاز به ساختاری ویژه دارند و در کشور تولید نمی‌شوند، باید به نیاز جامعه و انتخاب و سلیقه مردم کشورمان احترام گذاشت و با مشورت و استفاده از نظرهای تخصصی رئیسان اتحادیه‌ها برخی محصولات را در صورت کنترل و نظارت، وارد کنیم.
محسن خردمند ـ رئیس اتحادیه سراجان تهران


چاپ