دو ابزار برای تقویت تولید

تامین مالی تولید یکی از چالش‌های بزرگی بوده که در طول سال‌های اخیر مانعی برای رونق تولید محسوب می‌شده است.

بارها از زبان مسئولان شنیده‌ایم که مجاری تامین مالی باید به فکر تامین مالی بخش‌های تولیدی اقتصاد باشند تا با اتکا به رشد اقتصادی حاصل از تقویت تولید بتوان مشکلات معیشتی مردم را حل کرد.

 باتوجه به زیرساخت‌های اقتصادی کشورمان ابزارهایی برای تامین مالی تولید وجود دارد که اگر رویکرد درستی نسبت به سیاست‌گذاری‌های اقتصادی داشته باشیم، می‌توانیم از هر یک از ابزارها به نحو بهینه استفاده کنیم. مسئولان اجرایی کشور نیز باید بدانند که بدون تقویت تولید نه مشکل بیکاری حل می‌شود و نه می‌توانند ریال را از روند کاهش روزافزون ارزشش نجات دهند.

همان‌طور که پیش‌تر نیز گفته شد برای اینکه سرمایه به سمت تولیدی‌ها هدایت شود، دو ابزار در دسترس دولت بوده که یکی بانک و دیگری بازار سهام است.

همان‌طور که رهبر معظم انقلاب نیز در این باره فرموده‌اند ما باید تلاش کنیم موانع بر سر راه تولید را برداشته و مسیر را برای رونق اقتصادی هموار کنیم.

بانک آستین بالا بزند

در ابتدای سال گذشته وضعیت بورس خوب بود اما متاسفانه شاهد بودیم که تعادل بازار را بر هم زدند و امکان تامین مالی از طریق بازار سهام را به‌کلی از بین بردند. متاسفانه شاهد بودیم که سرمایه‌های عده زیادی از مردم در این بازار سوخت شد و به‌دلیل اعتمادزدایی دیگر کسی سرمایه خود را وارد بورس نمی‌کند.

بنابر آنچه اشاره شد می‌توان گفت بورس یک پروژه شکست‌خورده است که فقط باعث شد مردم اعتمادشان را نسبت به این بخش از دست بدهند، در حالی که بسیاری از کشورها اقتصادشان را براساس تامین مالی واحدهای تولیدی از محل بازار سرمایه بنا نهاده‌اند.

جایگاه سنتی بانک

با کنار رفتن بورس از مبحث تامین مالی بنگاه‌های اقتصادی و بخش‌های تولیدی در اقتصاد کشورمان باید اجازه داد بانک‌ها بار دیگر وارد میدان شده و وظیفه مهم و سنگین تامین اعتبار برای بخش‌های تولیدی اقتصاد ایران را به دوش بکشند. البته به‌طور سنتی این وظیفه همیشه در اقتصاد ایران برعهده بانک‌ها بوده، اما در یکی دو سال اخیر انتظار می‌رفت بورس نیز بتواند در این مسئله نقش خوبی را بازی کند که متاسفانه به‌دلیل مدیریت نادرست و اشتباه این شانس را از دست دادیم.

بانک‌ها و حتی صندوق‌ها موظفند منابع در اختیار خود را با سود معقولی در اختیار بنگاه‌های تولیدی بزرگ و کوچک قرار دهند تا بتوان تحقق آرمان توسعه اقتصادی همه‌جانبه را شاهد بود.

کنترل نرخ تورم و سود تسهیلات بانکی

باید توجه داشت نرخ سود تسهیلات باید به‌گونه‌ای باشد که هزینه تولید افزایش پیدا نکند و فعالیت‌های تولیدی صرفه اقتصادی داشته باشد تا سرمایه‌گذاران برای ورود به این بخش ترغیب شوند.

برای اینکه بتوانیم نرخ سود معقولی برای تسهیلات بانکی داشته باشیم، باید فکری به حال تورم کنیم. بانک مرکزی نیز در مقاطعی به این موضوع اشاره کرده، اما با حرف کاری از پیش نمی‌رود.

برای اجرایی‌سازی منویات رهبر معظم انقلاب باید همه تلاش خود را به‌کار بگیرند تا بتوانند کسری بودجه دولت را از منابع غیرتورم‌زا تامین کنند تا در نهایت مجبور به انتشار پول و دامن زدن به تورم چندده درصدی نشوند. تورم بالا باعث شده ارزش پول ملی روز به روز کاهش یابد و زندگی برای مردم سخت‌تر شود اما از طرفی هم این تورم بالا باعث بیکاری می‌شود، چراکه با افزایش نرخ تورم شاهد افزایش نرخ سود تسهیلات نیز خواهیم بود که کار را برای واحدهای تولیدی به‌مراتب دشوارتر می‌کند. در چنین شرایطی واحدهای تولیدی یا ورشکسته یا اینکه مجبور به تعدیل نیرو می‌شوند؛ پس می‌توان با کنترل تورم در راستای مانع‌زدایی از مسیر تولید گام برداشت.

ارسلان فتحی‌پور/ رئیس سابق کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی


چاپ