زنان در اولویت نیستند

حوزه زنان در کشور ما با چالش‌های جدی روبه‌رو است، معضلاتی که رفع آنها به اقداماتی اساسی و عزمی راسخ از سوی مسئولان نیاز دارد.

بااین‌وجود، عملکرد دولت در حوزه زنان در طول سال‌های گذشته آن‌قدرها مثبت نبوده است. در واقع عملکرد دولت و معاونت امور زنان ریاست جمهوری در این سال‌ها با ضعف روبه‌رو بوده و نمره قبولی نمی‌گیرد.  این دولت برای آنکه در مسند امور قرار گیرد، وعده‌های بسیاری در حوزه زنان داد، وعده‌هایی که اکنون می‌توان گفت جنبه تبلیغاتی داشته‌اند و هیچ‌کدام از آنها اجرایی نشده‌اند. برنامه ششم توسعه وظایفی را در حوزه زنان بر عهده دولت گذاشته اما سیاست‌گذاران حتی از عهده اجرای این امور نیز برنیامدند. براساس این برنامه، دولت موظف شده طرحی را برای توانمندسازی زنان سرپرست خانوار آماده و به تصویب مجلس شورای اسلامی برساند اما این اقدام تاکنون از سوی دولت اجرایی نشده است. به‌جای آن دولتی‌ها پس از گذشت ۲ سال از ابلاغ برنامه ششم توسعه، لایحه‌ای را به مجلس تقدیم کردند مبنی بر حذف تایید نمایندگان مجلس از طرح توانمندسازی زنان سرپرست خانوار. این طرح با مخالفت نمایندگان مجلس روبه‌رو شد و دولتی‌ها دوباره پس از ۲ سال، لایحه دیگری را با همین مفهوم تقدیم مجلس کردند؛ طبیعتا این لایحه نیز با مخالفت نمایندگان بهارستان‌نشین روبه‌رو شد.

بدین‌ترتیب ۴ سال از ابلاغ برنامه ششم توسعه گذشت و هیچ اقدام اجرایی برای احقاق حقوق زنان انجام نشد. از مجموع موارد یادشده می‌توان این‌طور نتیجه گرفت که در این سال‌ها نه‌تنها هیچ اقدامی برای بهبود شرایط زنان اجرایی نشده، بلکه قوانین مصوب روی زمین مانده‌اند. علاوه بر این، در همان موارد معدود که اقدام به اجرای برنامه‌های مقرر شد، تغییر و تحولات اساسی نسبت به برنامه ششم توسعه انجام شد که با انتقاد فعالان حوزه زنان روبه‌رو است. به‌عنوان مثال، شاخص‌های عدالت جنسیتی که باید در ستاد ملی زن و خانواده تصویب می‌شد، در دبیرخانه نوشته و برای دریافت امضای اعضا ارسال شد. همین دستورالعمل نیز درنهایت در هیات دولت مصوب شد. درواقع نهادهای مرتبط با حقوق زنان در این سال‌ها بسیار ناکارآمد عمل کرده‌اند و بررسی عملکرد آنها ضروری به‌نظر می‌رسد. متاسفانه این روزها افرادی فرصت و امکانات کشوری را در اختیار دارند اما دغدغه اصولی برای رفع مشکلات زنان ندارند.

چنانچه امکان بازخواست از عملکرد این افراد وجود داشته باشد و موظف باشند نسبت به کارهای نکرده‌شان پاسخگو باشند، چالش‌های این‌چنینی برطرف خواهد شد. معاونت امور زنان از طراحی سایت و جمع‌آوری اطلاعات زنان سرپرست خانوار به‌عنوان دستاورد یاد می‌کند. هرچند این اقدام تاکنون هیچ نتیجه مثبتی را برای زنان سرپرست خانوار به همراه نداشته و نمی‌توان از آن با عنوان دستاورد یاد کرد. به بیانی دیگر، طراحی پایگاه اینترنتی نتیجه‌ای برای زنان سرپرست خانوار که این روزها تحت فشارهای اقتصادی قرار دارند، ندارد. به‌ویژه که از سال گذشته تاکنون، علاوه بر تمام مشکلات همیشگی، شیوع ویروس کرونا نیز دردسرساز شده است. در چنین شرایطی زنان و نهاد خانواده فشارهای مضاعفی را متحمل می‌شوند. اما تاکنون هیچ اقدامی در قبال این چالش‌ها اجرایی نشده است. درواقع در شرایطی که نهادهای مسئول از وظایف اصلی خود سرباز می‌زنند چه توقعی از آنها برای رفع معضلات کسب‌وکار زنان در روزهای کرونایی وجود دارد؟ همه‌گیری ویروس کووید ۱۹ در یک سال گذشته، آسیب‌های بسیاری به عملکرد فعالان اقتصادی اعم از زن و مرد وارد کرده است. بسیاری از افراد کسب‌وکار خود را از دست داده‌اند. نتایج این فشارها در خانواده مشاهده می‌شود و دولت وظیفه رسیدگی به این شرایط را بر عهده دارد اما تاکنون هیچ اقدام مثبتی انجام نشده است.

در چنین موقعیتی از دولت انتظار می‌رفت از خانوارهایی که در این روزها آسیب دیدند، حمایت کند اما باید اقرار کرد که دولت حتی توان پرداخت یارانه ماهانه ۴۵ هزار تومانی را هم ندارد. در چنین شرایطی، خانواده‌ها به‌شدت از شرایط موجود آسیب می‌بینند؛ بنابراین تامل و بازنگری در سیاست‌های کلی ضروری است.

فرشته ولی‌مراد -  فعال حوزه زنان



چاپ