تغییرسیاست‌ها ضرورتی

در مسیر بهبود تولید

تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی در سالی که گذشت با ظرفیتی به مراتب پایین‌تر از ظرفیت اسمی خود تولید کردند.

این افت تولید دلایل متعددی دارد که از مهم‌ترین دلایل آن می‌توان به چالش‌های حاکم بر زنجیره فولاد، سیاست‌گذاری اشتباه و کمبود مواد اولیه اشاره کرد. البته در همین دوره، میزان تولید در صنایع بزرگ فولادی رو به رشد گزارش شد اما این واحدها از امتیازات ویژه‌ای مانند نهاده‌های تولید ارزان و در دسترس در مسیر تولید خود بهره‌مند هستند و شرایط تولید آنها با سایر تولیدکنندگان بخش خصوصی قابلیت رقابت ندارد.

بی‌توجهی به عملکرد صنایع پایین‌دستی زنجیره فولاد در حالی است که توسعه فعالیت صنایع پایین‌دستی و بهره‌گیری از ظرفیت آنها به منزله توسعه اقتصادی و رونق اشتغالزایی است. به‌علاوه آنکه زمینه افزایش ارزش‌افزوده و رونق اقتصادی را فراهم می‌کند. هرچند بهره‌گیری از ظرفیت‌های این بخش تاکنون آنطور که باید مورد توجه قرار نگرفته است.

همانطور که پیش‌تر هم اشاره شد، لوله و پروفیل‌سازان فولادی در مسیر تامین مواد اولیه خود با کاستی‌هایی روبه‌رو هستند. مواد اولیه مورد نیاز این صنایع از بورس کالا تامین می‌شود. عرضه و تقاضا معیارهای اصلی تعیین‌کننده نرخ در بازار بورس هستند. با این وجود، طی ماه‌های گذشته شاهد مهندسی عرضه و به‌دنبال آن، رشد نرخ معامله این محصولات در سایه رقابت برای خرید هستیم. این درحالی است که اگر رشد تولید در صنایع پایین‌دستی در اولویت باشد باید از مدیریت عرضه محصول در بازار آزاد و بورس کالا جلوگیری کرد تا بدین‌ترتیب زمینه واسطه‌گری و دلالی از این بازار حذف شود. در همین حال، مواد اولیه موردنیاز برای صنایع پایین‌دستی تامین و بدین‌ترتیب همه تولیدکنندگان از شرایط موجود منتفع شوند.

در ادامه باید خاطرنشان کرد که تامین نشدن مواد اولیه مورد نیاز تولید در صنایع پایین‌دستی به منزله کاهش ظرفیت تولید آنها و به‌دنبال آن کاهش بهره‌وری و سودآوری واحدهای تولیدی است؛ یعنی این چالش به قدری جدی است که به‌آسانی نمی‌توان از کنار آن عبور کرد.

همچنین قوانین حاکم بر عملکرد صنایع به‌طور مداوم تغییر می‌کند و این درحالی است که موفقیت عملکرد صنایع مستلزم وجود استراتژی مدون و باثباتی است. در طول سال‌های اخیر شاهد صدور بخشنامه‌های یک‌شبه و غیرکارشناسی بوده‌ایم که روند تولید را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است.

مجموع این اتفاقات در نهایت می‌تواند ضرر غیرقابل جبرانی را به صنایع و مصرف‌کننده نهایی وارد کند؛ در نتیجه از سیاست‌گذاران انتظار می‌رود شرایط تولید را بیش از پیش جدی بگیرند و برای بهبود وضعیت آن تلاش کنند.

در همین حال بخش قابل‌توجهی از چالش‌هایی که در سال گذشته فعالیت صنایع فولادی را تهدید کرد، از عملکرد اشتباه سیاست‌گذاران نشات گرفت. چنانچه مسئولان این بار از اشتباهات گذشته خود درس بگیرند و اشتباهات خود را تکرار نکنند، می‌توان به بهبود شرایط امید داشت.

اما اگر همین روند اشتباه در تصمیم‌گیری‌ و تدوین استراتژی‌ها ادامه یابد، فعالان صنعتی با چالش‌های جدی‌تری در مسیر فعالیت خود روبه‌رو می‌شوند. توجه به این نکته ضروری به‌نظر می‌رسد که در سال جاری دولت تغییر می‌کند. همین برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری و استقرار دولت جدید به خودی خود چالش‌هایی را برای صنایع ایجاد و روند رفع مشکلات را کُندتر از قبل می‌کند؛ بنابراین تنها می‌توان امید داشت که سیاست‌گذاران جدید با درایت بیشتر در مسیری گام بردارند که بهبود تولید در عملکرد صنایع معدنی مهیا شود.

چنانچه پارامترهای حاکم بر محیط کسب‌وکار بهبود یابد، صنایع ما از ظرفیت رشد تولید برخوردار هستند و در همین حال، می‌توانند حضور خود را در بازارهای جهانی پررنگ‌تر کنند اما تا شرایط تغییر نکند، نمی‌توان به بهبود شرایط تولید و تجارت امیدوار بود.

کیومرث فتح‌اله‌کرمانشاهی/ دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی


چاپ