با فعالان صنعتی مدارا شود

 تیراژ تولید در صنعت خودرو وابسته به سیاست‌های دولت است. همچنین برنامه‌هایی که مدیران خودروساز برای خود تدوین می‌کنند. شرایط امروز کشور می‌طلبد سیاست‌ها و برنامه‌های متفاوت از گذشته داشته باشیم.

در موقعیت تحریمی فعلی برای برون‌رفت از این وضعیت چند پیشنهاد ارائه می‌شود؛ نخست اینکه قیمت‌گذاری خودرو حذف شود، زیرا قیمت‌گذاری به نفع دلال‌ها و واسطه‌ها بوده در حالی‌که خودروساز، قطعه‌ساز و مصرف‌کننده هر ۳ متضرر می‌شوند.
دوم، برای هر خودروساز دست‌کم ۱۰ هزار میلیارد تومان اعتبار در نظر گرفته شود تا بتوانند مطالبات معوقه خود را به قطعه‌سازان بپردازند و هم هزینه‌های روزمره خود را تامین کنند.

سوم اینکه چون خرید قطعه‌سازان نقدی یا با پیش‌پرداخت انجام می‌شود؛ بنابراین هزینه پرداختی به قطعه‌سازان هم باید به شکل پیش‌پرداخت باشد یا دست‌کم یک ماه پس از تحویل کالا انجام شود.
راهکاری دیگری که باید در این فضا اتخاذ کرد این است که با توجه به افزایش عوامل تولید مانند هزینه مواد اولیه، دستمزد، هزینه سربار و... قیمت‌ها باید تعدیل شوند یا نرخ قطعات نیز به همان نسبت افزایش پیدا کنند. ممکن است در این راستا عنوان شود قدرت خرید مردم پایین بوده و افزایش درآمدها خیلی بالا نرفته است برای این مسئله پیشنهاد می‌شود دولت وام کم‌بهره و با اقساط طولانی برای خرید خودرو در نظر بگیرد. این امر هم کمک به مصرف‌کننده در جهت حمایت از مصرف‌کنندگان است و هم نقش بسیاری در تیراژ تولید و خودروسازی دارد.

همچنین روند تهیه و تامین مواد اولیه داخلی و خارجی برای صنعتگر تسهیل شود که درحال‌حاضر دارای فرآیند طولانی است. پیشنهاد می‌شود برای واحدهای تولیدی مواد اولیه وارداتی از ظرفیت استان‌ها یا تشکل‌ها استفاده شود تا کار تسهیل شده و روند سرعت بیشتری داشته باشد. از این‌رو، در این بازه زمانی نیاز است تجدیدنظر شده و روند تامین مواد اولیه مورد نیاز با تسهیلات بیشتری همراه باشد.
برخی صنعتگران در گذشته پس از برجام برای خودروهای جدید قالب‌سازی کرده بودند و سرمایه‌گذاری جدید انجام شده بود که با تعلیق همکاری‌ها خساراتی به آنها وارد شد. به‌این ترتیب حجم سرمایه‌ها کم شد. دولت به‌عنوان حامی تولید باید ان نوع خسارات را هم به‌نوعی جبران کند.

در نهایت ضروری است دولت به مجموعه‌های خود گوشزد کند تا از فشارهای خود کم کنند، زیرا درحال‌حاضر در شرایط معمولی قرار نداریم؛ بانک، بیمه، مالیات و... همه در حال فشار به تولید و صنعت هستند. این در حالی است که در شرایط سخت انتظار همراهی و همکاری داریم.
عملکرد بیمه، مالیات و... فشارهایی را به واحدهای صنعتی می‌آورند باید باور کنند صنعت کشور در شرایط بحرانی و تحریمی قرار دارد، الزام است با آنها مدارا شود؛ نه اینکه به‌جای بخشش مالیات یا دست‌کم کاهش آن ماموران سفت و سخت به‌دنبال اخذ آن از تولیدکننده باشند.
سود بانکی به‌ظاهر ۱۸ درصد است اما در عمل خیلی بالاتر از این عدد پول از صنعتگر گرفته می‌شود.

فراموش نکنیم در وضعیت جنگی قرار داریم پس باید آرایش جنگی داشته باشیم. محدودیت‌های خارجی باید زمینه‌ای برای همکاری و همراهی بیشتر ما در داخل باشد. اگر این‌گونه باشد می‌توانیم به سلامت از این گردنه سخت هم عبور کنیم و تهدیدها را فرصت کرده و زیرساخت توسعه را در صنایع کشور رقم بزنیم.

محمدرضا نجفی‌منش - رئیس انجمن صنایع همگن نیرومحرکه و قطعه‌سازی


چاپ