فقط حرف از حمایت زده شد

بسیاری از اصناف بعد از ماه‌ها رکود کسب‌وکار و مواجهه با محدودیت‌های کرونایی در کشور در آستانه ورشکستگی قرار دارند. این مشاغل باتوجه به نوع و زمینه کاری خود درحال‌حاضر با چالش‌های فراوانی مواجهند که به‌طور قطع یکی از مهم‌ترین آنها مشکلات مالی است.

در این شرایط با اینکه انتظار اصناف از نهادهای دولتی تصمیم‌گیرنده و ذی‌صلاح، همکاری و حمایت بوده، متاسفانه همکاری‌های لازم تا امروز شکل نگرفته و صاحبان بیشتر کسب‌وکارها همچنان با مشکلات فراوان مالی دست و پنجه نرم می‌کنند و چه‌بسا به‌زودی بسیاری از آنها از عرصه مشاغل و اصناف کشور به‌کلی حذف شوند؛ اتفاقی که عوارض آن تنها محدود به همین اصناف نخواهد بود و در پی آن مشکلاتی مثل بیکاری، کاهش تولید، تورم، وابستگی به واردات و افزایش جرم و بزه ایجاد خواهد شد.
حتی در زمینه پرداخت ۳ ماه بیمه بیکاری که تامین اجتماعی در ابتدای سال آن را مطرح کرد، شرایط به‌نحوی بود که این کار به‌جای اینکه در حمایت از کارگر و اصناف باشد، به‌نفع خود تامین اجتماعی بود و به همین دلیل بسیاری از کارگران ترجیح دادند که با آن شرایط از این بیمه استفاده نکنند. البته نقل‌قول‌ها حاکی از این است که برخی افرادی هم که برای دریافت این بیمه بیکاری اقدام کردند، بعد از حدود ۸ ماه هنوز موفق به دریافت آن نشده‌اند.

صاحبان بسیاری از کسب‌وکارها مانند آرایشگاه‌های زنانه، تالارهای پذیرایی و قهوه‌خانه‌ها در این چند ماه عملا تعطیل بودند و علاوه بر اینکه درآمدی نداشتند، مکلف به پرداخت هزینه‌های جاری خود نیز بوده‌اند؛ یعنی درست در همان مقطعی که نیاز به حمایت سازمان‌های متولی هست، برخی فعالان صنفی از این حمایت‌ها بی‌نصیب مانده‌اند.

البته این موضوع در شرایط خاص امروز بیش از آنکه مربوط به موضوع پرداخت حق‌بیمه یا حمایت‌های تامین اجتماعی برای دریافت بیمه بیکاری باشد، مربوط به دولت و نهادهای تصمیم‌گیر دولتی می‌شود. آنچه بدیهی است اینکه باید به این موضوع فراتر از مسئله سودآوری یک بنگاه اقتصادی نگاه کرد. در همین راستا باید در این شرایط از فعالان حوزه اصناف، حمایت شود تا امکان بقا وجود داشته باشد.

به‌نظر می‌رسد آنچه تا امروز در راستای حمایت‌های بیمه‌ای از اصناف و کسب‌وکارهای کوچک و متوسط مطرح شده، بیش از آنکه در حوزه عملیاتی کاربرد داشته باشد، در حد حرف بوده و فعالان و صاحبان مشاغل حمایت تاثیرگذار و مطلوبی در این زمینه دریافت نکرده‌اند. در هر حال اگر قرار است با کرونا زندگی کنیم، باید تمهیداتی در این زمینه اندیشیده شود تا بسترهای مناسب برای این زیست نیز فراهم باشد و صاحبان اصناف و مشاغل، حمایت‌های لازم را برای روشن نگاه داشتن چراغ واحدهای صنفی خود دریافت کنند؛ در غیر این صورت با حلوا حلوا گفتن تنها، نمی‌توان توقع شیرین شدن دهانی را داشت که ماه‌هاست رکود طعم آن را تلخ کرده است.

خسرو ابراهیمی نیا - نایب رئیس اتاق اصناف تهران


چاپ