احیای «معاون ثابت» در وزارتخانه‌ها

 قانون مربوط به تعیین معاونان ثابت اداری وزارتخانه‌ها مصوب ۲۱ مهر ۱۳۳۶ می‌گوید: ماده ۱- به‌منظور ایجاد ثبات و دوام بیشتر در امور اداری و فراهم ساختن موجبات بررسی و سنجش کافی مسائل مربوط به تشکیلات اداری و همچنین برقرار کردن سازمان بهتر و روش و طریق موثرتر در جریان امور، یک معاون ثابت اداری در نخست‌وزیری و هر یک از وزارتخانه‌ها برای عهده‌دار بودن امور و تشکیلات اداری تعیین خواهد شد.

به‌نظر می‌رسد برای جلوگیری از اعمال سلیقه و پیشگیری از حب و بغض‌های شخصی و جناحی لازم است پست «معاون ثابت» در وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها احیا شود. تجربه تمام سال‌های گذشته نشان داده با تغییر دولت‌ها و وزرا و مدیران سازمان‌ها شاهد تغییرات گسترده در سازمان‌ها هستیم که لطمات و زیان‌های پیدا و پنهان بسیاری به سازمان‌ها تحمیل می‌کند که هیچ گاه مورد حسابرسی و بررسی لازم قرار نمی‌گیرد. بنابراین در هر وزارتخانه و سازمان مادرتخصصی باید یک معاون ثابت متخصص و متعهد وجود داشته باشد تا با تغییرات مدیران تراز اول، سازمان دچار ضعف و کسالت و رکود نشده و به حیات و بالندگی خود ادامه دهد.

بسیار مشاهده کرده‌ایم که با زمزمه رفتن یک وزیر، کل وزارتخانه به خواب زمستانی می‌رود و همه چیز تعطیل می‌شود و همه در تب و تاب وزیر جدید و تغییرات گسترده قرار می‌گیرند که واقعا از این حیث سازمان‌های ما لطمات فراوانی دیده‌اند. به‌نظر می‌رسد جای یک معاون ثابت در وزارتخانه که به تمام امور سازمان اشراف داشته و کسی هم نتواند به‌راحتی او را جابه‌جا کند، در سیستم بیمار نظام اداری ایران خالی است. یکی از برکات مهم داشتن معاون ثابت در سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها، جلوگیری از اعمال سلیقه‌ها و ادامه روند آزمون و خطاهاست. این مسئله در نهایت باعث می‌شود سازمان با تهدیدات و مخاطرات کمتری روبه‌رو شده و صرفه‌جویی در زمان و انرژی و هزینه‌ها به نحو چشمگیری اتفاق افتد.
امید است مسئولان امر در این باره چاره‌ای بیندیشند.

حسن خسروی- کارشناس مدیریت منابع انسانی


چاپ