منتظر وقت اضافه نباشیم

فعالیت‌های تجاری در کشور ما همواره با مشکلات خاص خود همراه بوده که در این سال‌ها فعالان این حوزه سعی کرده‌اند با این مشکلات کنار بیایند و آنها را جزو بخشی از کار خود بدانند، اما پس از تشدید تحریم‌ها علیه ایران، قرار گرفتن کشور در فهرست سیاه FATF و کاهش دسترسی به منابع ارزی، در ماه‌های اخیر، سختی‌های موجود در فعالیت‌های تجاری چندین برابر شده است.

به همین دلیل انتظار صادرکنندگان و واردکنندگان این است که دولت با ایجاد تسهیلاتی، کمی از مشکلات حوزه تجارت بکاهد، اما متاسفانه آنچه مشاهده می‌شود این است که نه‌تنها این روند به‌شکل مناسبی تسهیل نشده، بلکه حتی موانع داخلی در عرصه تجارت، خود به موضوعی طاقت‌فرسا برای فعالان این حوزه بدل شده است. بازرگانان کشور نیز مانند همه مردم به‌خوبی درک می‌کنند که ایران درحال‌حاضر درگیر یک جنگ همه‌جانبه اقتصادی شده و با محدودیت ارزی مواجه است اما در عین حال انتظار دارند دولت و نهادهای زیرمجموعه آن نیز مشکلات و مسائل بازرگانان را درک کنند و با همکاری بیشتر زمینه‌ای را ایجاد کنند که موانع موجود را پشت سر بگذاریم و از این تنگناهای اقتصادی به سلامت عبور کنیم.

در این شرایط تحریمی و در حالی که کشور به درآمدهای نفتی دسترسی ندارد، صادرکننده‌ای که توانسته برای کالای صادراتی کشور، بازار هدف و خریداری بیابد تا از طریق آن ارز وارد کشور کند، نباید با موانع داخلی ایجاد شده، بازار خود را از دست بدهد و به‌جای جست‌وجوی راهکار برای گسترش بازار، به فکر تعلیق و ابطال‌های داخلی باشد که بارها و بارها درباره آن سخن گفته‌ایم. درباره واردات هم همین‌طور؛ درحال‌حاضر خریداری و وارد کردن مواد اولیه و موردنیاز کشور به‌راحتی صورت نمی‌گیرد و واردکنندگان با مشکلات فراوان مواد اولیه را وارد کشور می‌کنند.

پس چرا باید این کالاها به‌خاطر دستورالعمل‌های بدون منطق و فقدان همکاری بین نهادهای ذی‌ربط و ذی‌نفع واردات، ماه‌ها در انبارهای گمرک باقی بمانند و از ترخیص آنها جلوگیری شود؟! کالاهایی که واردکننده از مدت‌ها قبل برای واردات آن اقدام کرده و ثبت سفارش و سایر مراحل را انجام داده، چرا باید در ترخیص با مشکل مواجه شود. درحال‌حاضر تدابیری برای ترخیص سریع‌تر کالاها از گمرک اندیشیده شده که حتی اگر روند آن مطابق وعده‌ها پیش برود و در میانه راه با مشکلات جدید مواجه نشود، این پرسش را در ذهن ایجاد می‌کند که راهکارهایی مثل تهاتر، ارز متقاضی، ترخیص تدریجی و... از ابتدا پیش روی دست‌اندرکاران قرار داشت و فعالان و کارشناسان نیز بر استفاده از آنها تاکید می‌کردند؛ پس چرا بکارگیری آنها به تعویق افتاد تا امروز به شکل اضطرار در دستور کار قرار گرفت. کالاهایی که نیاز مردم در کشور و نیاز چرخه تولید هستند چرا باید برای ترخیص دچار این همه مانع و مشکل شوند و باوجود راهکارهای متعدد ترخیص، تنها در وقت‌های اضافه و وقتی که صحبت از فساد، تاریخ انقضا و کمبود به میان می‌آید، مسئولان به فکر استفاده از آنها بیفتند؟! 

در واقع این‌طور باید گفت که ما در این مدت بیش از آنکه با تحریم‌های خارجی روبه‌رو بوده باشیم، از خودتحریمی‌ها رنج برده‌ایم و کشور را از بهره بردن از امکاناتی در دسترس بود محروم کرده‌ایم، این در حالی است که تجارت امروز ما بیش از هر زمان دیگری نیاز به تسهیل و تسریع روندها دارد.

حمید مقیمی - عضو هیات مدیره فدراسیون واردات

 

 


چاپ