رقابتی‌تر شدن تولید معادن با رشد دلار

افزایش نرخ دلار تاثیر مثبتی بر رقابتی‌تر شدن تولیدات بخش معدن می‌گذارد و باعث می‌شود که فعالیت معدنکاری اقتصادی‌تر شود.

به‌طور مثال سال گذشته مجموعه ذوب‌آهن، زغال‌سنگ را تنی یک‌میلیون تومان از تولیدکننده داخلی خریداری می‌کرد؛ درحالی‌که قیمت زغال‌سنگ وارداتی با دلار متوسط ۱۲هزار تومان برای ذوب‌آهن به حدود تنی ۲میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسیده بود. اگر قرار باشد با دلار ۲۲هزارتومانی ذوب‌آهن دست به واردات بزند، زغال‌سنگ برای آنها به تنی ۵‌.‌۳ میلیون تومان می‌رسد. با این اوصاف به نفع آنهاست که به سمت تولیدکننده داخلی گرایش پیدا کنند.
به همین نسبت بخش‌هایی که قابلیت صادرات و توان رقابت با کالای خارجی را دارند، می‌توانند قیمت‌های رقابتی‌تری داشته، اقتصادی‌تر شوند و تولید خود را افزایش دهند. 

اما افزایش نرخ دلار تاثیر منفی هم در بخش معدن می‌گذارد و آن نیاز معدنکاران به ورود تجهیزات و ماشین‌آلات معدنی است. این مهم باعث می‌شود معدنکاران و فعالان این حوزه با قیمت‌های سر به فلک کشیده روبه‌رو شده و ضرر ببینند. البته فراموش نکنیم که ماشین‌آلات درصد زیادی از هزینه‌ها را در بخش معدن تشکیل نمی‌دهند. اگر قیمت ماشین‌آلات ۱۰۰درصد افزایش‌یافته ولی باید گفت که در بهترین شرایط ۱۰ تا ۱۵ درصد مورد نیاز معدنکاران هستند و آنها کمتر به دنبال نوسازی ماشین‌آلات می‌روند. نکته دیگر اینکه، این موضوع در معادن مختلف متفاوت است و نمی‌شود یک نسخه کامل پیچید. در مورد معادن زغال‌سنگ می‌توان گفت که در نهایت بین ۱۰ تا ۱۵ درصد به تامین ماشین‌آلات نو توجه می‌شود. بنابراین قیمت دلار در معادن زغال‌سنگ نه‌تنها تاثیر منفی نگذاشته بلکه به نفع معدنکاران هم است. نکته مهم این است که به هر نسبت قیمت دلار افزایش پیدا می‌کند، تولید داخلی رقابتی‌تر و اقتصادی‌تر می‌شود. در این روند هرچند واردات به صرفه نیست اما شرکت‌های معدنی می‌توانند بر صادرات تمرکز کنند و سود ببرند. آنچه که به سودآوری شرکت‌های معدنی در این شرایط کمک می‌کند نقش مثبت دولت است. 
درواقع این نهاد باید بتواند سیاست‌های صادراتی را تسهیل کند تا کسانی که تولیدشان بر اساس توان داخلی است سود کنند.

سعید صمدی -دبیر انجمن زغال‌سنگ ایران


چاپ