لزوم اجرایی شدن هایپرمارکت فولاد

در صنعت فولاد کشور در سال ۹۸ با ۲ مشکل اساسی روبه‌رو هستیم؛ با محدودیت‌های ناشی از بازگشت پول و تحریم‌ها، خرید اجناس متوقف شده و سازکاری که در زمینه صادرات وجود دارد منجر به انباشت نسبی فولاد در کشور می‌شود که به موجب آن تولید فولاد ارزش‌افزود کافی نخواهد داشت و حجم تولید کارخانه‌ها کاهش می‌یابد.


خطر دوم کاهش حجم سرانه مصرف در صنعت فولاد و در صنایعی مانند لوازم خانگی، لوله و پروفیل‌ها و... است.
باید از ظرفیت بورس به بهترین شکل استفاده کرده و بورس را جذاب کنیم تا همه از ابزار بورس استفاده کنند یعنی فروشنده بتواند جنس خود را در بورس پیش‌فروش کند تا سرمایه در گردش کسب کند.
 این اقدام کمک می‌کند نقدینگی از سطح جامع جمع شود و برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های صنعتی مصرف شود.
اگرچه بانک یکی از منابع مهم تامین نقدینگی هر صنعتی در جهان است اما جایگاه بورس کجاست؟ مسئله تعزیرات نرخ باید از بورس برداشته شود تا زمینه ایجاد رقابت در بورس فراهم شود.
 واردکننده یا تولیدکننده باید بتواند جنس خود را در بورس بفروشد، تمام تاجران شناسنامه‌دار ایرانی که دو دفتره نیستند و صاحب شرکت‌های تولیدی‌تجارتی هستند، مالیات و بیمه را می‌پردازند و حقوق خود را به کشور ادا می‌کنند، باید از مزایای بورس برخوردار شوند.
 اگر فعال اقتصادی در کانال‌های غیرشفاف وارد شود، دیگر در زمره فعالان اقتصادی شناسنامه‌دار به‌شمار نمی‌رود و به کشور صدمه می‌زند. از این‌رو بورس باید محل داد و ستد کالا برای همه افراد شناسنامه‌دار باشد. این فضا، فضایی است که در آن نرخ تعیین می‌شود.
 وقتی جز از کل خرید نکند سرمایه‌ها هدایت نمی‌شود، وقتی تقاضا کاهش یابد دچار اژدهای مهلک رکود تورم می‌شویم. این کمترین اتفاقی است که ما برای سال ۹۸ پیش‌بینی می‌کنیم و معتقدیم بازهم رکود تورمی خودش را در کشور نشان می‌دهد.
با به وجود آمدن رکود تورمی اولویت‌ها نیز تغییر می‌کند. حال موضوع را کلان‌تر بررسی می‌کنیم، از من پرسیدید که باید چه کرد؟ آیا انجمن با مجلس ارتباط برقرار کرد؟ چندی پیش دغدغه‌های‌مان را به آقای حشمت‌الله فلاحت‌پیشه مطرح کرده و گفتیم چرا در کشورهای منطقه رایزن نداریم؟ چرا وزارت خارجه، به رویکرد اصلی ما در کشور که فروش کالای ایرانی است، توجه نمی‌کند؟
حتی در فرمایشات رهبر معظم انقلاب به تمام مسئولان و فعالان اقتصادی این موضوع تاکید می‌شود اما متاسفانه عملکرد موفقی در این زمینه دیده نمی‌شود.
متاسفانه به‌نظر می‌رسد به موضوع، باور ملی نداریم و گویا فقط روزانه زندگی می‌کنیم.
ما برای کمک به سوریه اقدامات زیادی انجام دادیم اما برای بازسازی این کشور برنامه‌ای نداریم، در آینده خواهیم دید که عربستان، ترکیه و دیگر کشورها یک‌باره به بازار سوریه هجوم می‌آورند، ما افتخار می‌کنیم که در فعالیت اقتصادی از ترکیه در عراق پیشی گرفته‌ایم اما اهرمی به نام اختلاف ارز داشتیم و نزدیکی‌های فرهنگی و مذهبی موجب این موضوع شد اما اگر این شاخص‌ها را از دست بدهیم بازهم می‌توانیم مدعی چنین مسئله‌ای باشیم.
بسیاری از کشورها به دلیل مسئله داعش از عراق فاصله گرفته‌اند. در سوریه معادن بزرگ فسفر و... وجود دارد آیا به این موضوع توجه کرده‌ایم، اگر می‌خواهیم کاری کنیم از حالا باید کار مطالعاتی خود را شروع کنیم، این پیشنهاد را دادیم اما استقبالی از آن نشد.
محمدمهدی یارجانلی / مدیرعامل شرکت صنعت ورق آرین‌پاژ


چاپ