قیمت‌تمام‌شده فولاد را کاهش دهیم

بیشترین سهم قیمت تمام شده در فولاد به مواد اولیه اختصاص دارد، این مواد اولیه می‌تواند سنگ آهن، کنسانتره، گندله و قراضه برای فولادسازان و شمش فولاد برای نوردکاران باشد.

از این‌رو اگر تامین سنگ آهن برای واحدهای فولادسازی با مشکل روبه‌رو شود هم سبب اختلال در روند کار آنها و هم افزایش قیمت تمام شده می‌شود. البته به غیر از مواد اولیه، سایر عواملی که بر قیمت تمام شده فولاد اثرگذار هستند را می‌توان در۳ بخش انرژی، حمل‌ونقل و دستمزد نیروی انسانی تقسیم‌بندی کرد. در زمینه قیمت مواد اولیه که براساس قیمت‌های جهانی تعیین می‌شود. اما فولادسازی وموضوع انرژی در کشور ما به این دلیل دارای مزیت است که ایران از گاز فراوان و ارزان برخوردار است. لازم به یادآوری است که نرخ گاز در کشور به یک دهم نرخ آن در کشورهایی مانند ترکیه و چین می‌رسد؛ بنابراین به دلیل قیمت پایین گاز، تولید فولاد در ایران دارای مزیت است. علاوه بر هزینه‌هایی که به‌صورت مستقیم بر فولادسازان تحمیل می‌شود، هزینه‌های غیرمستقیم را نباید نادیده گرفت که در این راستا می‌توان به موضوع بهره‌وری اشاره کرد. از آنجا که ظرفیت‌های تولید یک میلیون تن برای واحدهای احیای مستقیم صرفه اقتصادی ندارد، ما در زنجیره فولاد شاهد هستیم که بیشتر واحدها ظرفیت‌هایی زیر یک میلیون تن ایجاد شده‌اند که این موضوع می‌تواند، بهره‌وری آنها را کاهش داده و قیمت تمام‌شده را افرایش دهد. البته در این راستا می‌توان شرکت‌های کوچک را با واحدهای بزرگ ادغام کرد تا این عامل بتواند به نوبه خود سبب کاهش هزینه‌های تولید شود. علاوه بر هزینه‌های یادشده، شرکت‌های فولادسازی دارای هزینه‌های ثابت و متغیری هستند؛ هزینه نیروی انسانی و نگهداری کارخانه جزو هزینه‌های ثابت به‌شمار می‌روند؛ بنابراین هر اندازه ظرفیت تولید بیشتر باشد، هزینه‌های تولید آن نیز به همان نسبت سرشکن و در نهایت سبب کاهش قیمت تمام‌شده و افزایش تولید می‌شود.
زکریا نایبی ـ فعال حوزه فولاد


چاپ