شکم‌های گرسنه با شعار سیر نمی‌شوند!

سخنگوی دولت در نوشتاری با اشاره به ورود برخی دوگانه‌ها در سپهر واژگانی و ادبیات گفتاری و نوشتاری پساکرونا مانند نان و جان، معیشت و سلامت، دین و سلامت، آموزش و سلامت، به نقش موفقیت‌آمیز دولت در ایجاد موازنه بین این دوگانه‌ها اشاره کرد.

وی ضمن تشریح سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های دولت برای مقابله با مشکلات و «دوگانه» کرونای ویروسی و کرونای تحریم‌ها، به ضرورت «مبارزه ملت برای حفظ بقای خود در راستای سلامت کرامت» پرداخت و در ادامه با اشاره به دیدگاه «پروفسور ریچارد داوکینز» مولف کتاب «ژن خودخواه زن» که کوچک‌ترین واحد انتقال فرهنگی را که مانند یک ویروس از ذهنی به ذهن دیگر سرایت می‌یابند، «مِم» نامیده است، نوشت: همان سان که یک ویروس سازکارهای ژن سلول میزبان را به استخدام خود درمی‌آورد، مغز ما نیز گاه در شرایطی قرار می‌گیرد که بدون تامل و بدون کنترل ورودی‌های خود، برخی اندیشه‌ها را تکثیر می‌کند. به‌گفته سخنگوی دولت، برخی از این «مِم»‌ها به‌مثابه «مِم ناامیدی به آینده» با بهره‌مندی از برخی گیرایی‌ها و جاذبه‌های روانی ویژه در برخی فیلم‌ها، لیپ‌ها و پست‌ها در فضای مجازی، مانند باد و برق از ذهنی به ذهن دیگر منتقل می‌شوند؛ از این رو برای مقابله با آنها باید «مِم‌های متضمن امید و بهبود باوری» را تقویت کرد و با مِم مردم‌سالاری، مِم سرمایه ملی، مِم مشارکت حداکثری شهروندان در تعیین سرنوشت خود، به مقابله با تحریم و فشار حداکثری شتافت تا آثارشان خنثی شود. متاسفانه ایشان نگفت وقتی نرخ تخم‌مرغ، کدو تنبل، خیار، گوجه فرنگی و دیگر مایحتاج و ارزاق عمومی در جامعه ما همگام با نوسان‌های نرخ ارز، بالا و پایین می‌شود و در شرایطی که بر اثر تماشاگر بودن دولت فخیمه، آحاد جامعه با دریافت‌های ریالی و پرداخت‌های دلاری، باید بار گرانی‌های سرسام‌آور، نزول ارزش پول ملی و کاهش روزافزون قدرت خرید خود را بر دوش کشند، چگونه باید این «مِم»ها را تقویت کرد و به آینده امیدوار بود؟!

 وقتی همکار ایشان در مقام معاون رئیس‌جمهوری و رئیس سازمان برنامه و بودجه یعنی تنظیم‌کننده نظام مالی و پولی کشور از قیمت‌های ارزاق عمومی اطلاعی ندارد و دولتمردان هیچ طرح کارآمد و موثری برای نجات‌ مردم از غرقاب گرانی‌ها و نابسامانی‌های اقتصادی به اجرا نمی‌آورند، آیا نمی‌توان گفت خود دولتمردان سلاح مقاومت برابر «مِم»های دشمنان را از دست مردم خارج ساخته‌اند؟! می‌پذیریم که دولت فعلی با شرایطی مواجه است که هیچ دولتی در ۴۰ سال گذشته با آن مواجه نبوده، اما چگونه است که مسئولان از تلاش خود برای مهار تورم سخن می‌گویند اما درعمل نمی‌توانند افسار گسیخته فزونی قیمت‌ها را در هیچ بازاری کنترل کنند؟ به‌راستی کدام سرمایه‌گذار در این وانفسای افزایش نجومی نرخ ارز، می‌تواند ریسک سرمایه‌گذاری را بپذیرد و به تلاش دولتمردان در زمینه کنترل تورم، مهار و کاهش نرخ ارز، ارزاق عمومی، کالاها، خدمات و... امیدوار باشد؟ بگذریم که دولت نیز خود با چراغ خاموش، نرخ انواع خدمات و حامل‌های انرژی را که به مردم عرضه می‌دارد، افزایش داده و به گرانی‌ها دامن زده و می‌زند! باور کنید مشکل حکومت‌داری و غلبه بر مشکلات موجود در کشور، با گفتاردرمانی و دستورهای بخشنامه‌ای حل نمی‌شود؛ به‌طور مثال در پی مشکلاتی که به‌تازگی بر اثر نوسان‌های شدید نرخ کالاها و خدمات، پیش آمده، رئیس‌جمهوری به وزارت صنعت، معدن و تجارت دستور داده با نظارت دقیق و سریع، آرامش را به بازار خودرو بازگرداند و مانع از آشفتگی‌ها ازسوی دلالان و سودجویان شود. خداوکیلی در طول سالیان گذشته چند دستور از این دست صادر شده و تا چه میزان راهگشای مشکلات مردم بوده است؟! کارخانه‌های دستورالعمل و بخشنامه‌سازی دولتمردان ما در طول این همه سال، چه هنر دیگری برای غلبه بر این مشکلات داشته‌اند؟ ما مردم که از چیزی فروگذار نکرده‌ایم؛ آیا این وضع حق ماست؟! جناب سخنگو، این روزها که نرخ ارزاق و کالاهای مورد نیاز مردم نسبت به سال گذشته -که خود سالی همراه با گرانی‌های بسیار بود- تا ۳۰۰ درصد افزایش یافته و نرخ هیچ کالای داخلی بدون مقایسه نرخ روز ارزهای خارجی اعلام نمی‌شود و دولت و نهادهای نظارتی تحت امرش هیچ نقش موثری در کاهش این گرانی‌ها ندارند، چگونه از تقویت «مِم‌های متضمن امید و خودباوری» سخن می‌گویید؟ لازمه تقویت مِم امید و خودباوری، تلاش ثمربخش دولتمردان برای رفع مشکلات مردم است.

شما و همکاران‌تان با عملکردهای نادرست خود تمامی این انگیزه‌ها را از مردم گرفته‌اید. ویروس کرونا هم که مزید بر علت شده است! مردم باید نتایج مثبت تلاش‌های دولتمردان‌شان در این زمینه را در زندگی خود مشاهده کنند، نه اینکه مدام شعار بشنوند، چرخ زیرین آسیاب باشند و پیامدهای پنهان شدن دولت پشت بهانه تحریم‌ها را متحمل شوند. همین پارسال بودکه با افزایش نرخ ارز از ۳۶۰۰ به ۱۱ و ۱۲ و سپس ۱۹ هزار تومان وعده دادید «نگران نباشید این وضع به‌زودی برطرف خواهد شد و نرخ ارز کاهش خواهد یافت» پس چه شد که اکنون نرخ‌ ارز به افزون بر ۲۶ هزار تومان رسیده و همه ما باید هر کالای داخلی را در قیاس با نوسان نرخ ارز بازار آزاد خریداری کنیم و روز به روز سفره‌های مردم خالی‌تر می‌شود؟! جالب اینکه در تازه‌ترین اقدام رئیس‌جمهوری به معاون اول خود دستور داده فرآیند تولید تا مصرف و شبکه توزیع را پایش نمایند. گویا ایشان مشکل مردم را نواقص شبکه توزیع کالاها دانسته‌اند. یکی نیست به ایشان بگوید آقای رئیس‌جمهوری! مشکل مردم وجود تنگنا در شبکه توزیع نیست؛ مشکل مردم گرانی سرسام‌آور ارزاق و کالاهای عمومی است! هیچ کالایی در شبکه توزیع با کمبود مواجه نیست، اگر توان آن را دارید راهکارهای بازگردان قدرت خرید مردم و جلوگیری از کاهش آن را دریابید! فراموش نکنید مردم وقتی دولت را در برابر این همه مشکلاتی که بر سر آنان آوار شده، منفعل نیابند و کارآمدی دولت را در زمینه مدیریت امور اجرایی کشور و کاهش نرخ‌ها، مشاهده کنند، همانند همیشه «مِم مقاومت» در برابر زیاده‌خواهی‌های دشمنان و مقابله با امیال تجاوزکارانه آنان را در خود بیش از پیش تقویت خواهند کرد.

بهروز صادقی -  روزنامه‌نگار


چاپ