آخرین آواز استاد ماندگار شد

بامداد روز جمعه، در حالی که هنوز شفق سینه آسمان را نشکافته بود، بسیاری از دوستداران خسرو آواز ایران از جای‌جای شهرتهران خود را به بهشت‌زهرا رسانده بودند تا با مردی وداع کنند که آوازش همنشین روزهای خوشی و ناخوشی‌شان بود. عصر پنجشنبه، ۱۷ مهر، خبر پر کشیدن استاد محمدرضا شجریان آنچنان سنگین بر پیکر تک‌تک دوستداران فرهنگ و هنر ایران زمین فرود آمد که آنها واله و شیدا خود را به مقابل بیمارستان جم رساندند؛ جایی که «مرغ سحر» خود را از «قفس جان» رهانده بود، آن هم در روز اربعین.

باوجود آنکه همایون شجریان، فرزند مرحوم شجریان در جمع مردم ایستاده در جلوی بیمارستان اعلام کرد که باتوجه به محدودیت‌های کرونایی، مراسم‌ تشییع به‌صورت محدود برگزار و با تصمیم خانوادگی پیکر پدرش به مشهد منتقل می‌شود، صبح جمعه بسیاری از مردم خود را برای وداع آخر به بهشت‌زهرای تهران رساندند.

این همه داستان نبود. قطره‌های اشک نیز از گوشه چشم دوستداران شجریان همچون نم باران روان بود؛ انگار عزیزی را از دست داده بودند و امروز افسوس آن می‌خوردند که چرا قدرش را ندانسته‌اند یا به سوگ جگرگوشه‌ای نشسته بودند که با نوای او به صبح و شام خود رنگ زندگی می‌پاشیدند.

در مصلای اصلی بهشت‌زهرای تهران آیین رسمی تشییع و اقامه نماز میت برقرار بود. سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به همراه جمعی از مسئولان این وزارتخانه، استادان و چهره‌های عرصه موسیقی و اعضای خانه موسیقی ایران در کنار خانواده مرحوم شجریان در سالن حضور یافته بودند.

به سنت همیشگی پیش از اقامه نماز میت تنی چند از دوستان در بیان ویژگی‌های شجریان سخن گفتند. ابتدا حسین علیزاده، استاد موسیقی ایران در سخنان کوتاهی برخی خصایص استاد موسیقی ایران را برشمرد و نبود وی را نقصانی برای جامعه موسیقی دانست.
داریوش پیرنیاکان، از استادان موسیقی ایران نیز این نکته را گفت که همیشه آرزو داشته وقتی می‌میرد، شجریان برایش نماز بخواند اما این‌گونه نشد. وی شجریان را بخشی از تاریخ ایران دانست و اظهار کرد: آنها که می‌خواستند شجریان را حذف کنند به راه باطل رفتند. استاد داود گنجه‌ای، از دیگر اساتید موسیقی کشورمان بر این موضوع تاکید داشت که شجریان را هر کسی براساس سلیقه خود تفسیر می‌کند و ابراز امیدواری کرد با رفتن شجریان عدالت دوباره نهادینه شود.

در پایان همایون شجریان خطاب به حاضران گفت: من مانند بسیاری از شما رفتن پدر را باور ندارم و ایستادن در کنار تابوت وی مانند ایستادن در بارگاه مولاناست. پس از آن با حضور حجت‌الاسلام محمود دعایی، مدیرمسئول روزنامه اطلاعات صفوف نماز میت برقرار شد و سپس تابوت شجریان روی دست‌های وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر دوستداران و موسیقیدانان بنام کشورمان تشییع و داخل خودرو قرار داده شد تا به فرودگاه مهرآباد منتقل شود.

با اتمام مراسم رسمی و انتقال پیکر مرحوم شجریان، همایون شجریان در جمع مردمی که پشت درهای بسته محل اقامه نماز جمع شده بودند، حضور یافت و از اینکه شرایط کرونایی اجازه نداد آیین باشکوهی برای پدرش برگزار شود، از مردم به خاطر محدودیت‌های پیش‌آمده عذرخواهی کرد.

سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حاشیه مراسم تشییع پیکر استاد محمدرضا شجریان درباره شخصیت این موسیقیدان ایرانی گفت: استاد شجریان در تاریخ هنر و موسیقی ایران جایگاه خاصی داشته و دارد. یکی از ویژگی‌های عمده ایشان این بود که حلاوت ادبیات را با شیرینی موسیقی ترکیب کرده بود. وی ادامه داد: بخش قابل‌توجهی از ادبیات ایران، ادبیات کلاسیک و معاصر با موسیقی استاد شجریان در جان مردم جای گرفت. مردم ایران از دو گوش صدای استاد شجریان را می‌شنیدند؛ هم از طریق آوای موسیقی ایشان و هم حلاوتی که زبان شعر و ادبیات ایران داشت. صالحی تاکید کرد: انتخاب‌های ایشان و فرصت‌هایی که برای ارتباط مردم با پیام‌ها و نکات محتوایی و حکمت ادبی ایران وجود داشت از طریق آواز و موسیقی او در دل مردم راه پیدا می‌کرد.
    


چاپ