گزارش صمت از روز نخست جشنواره فیلم فجر در سینمای رسانه‌ها

سکانس اول؛ رنگ سپید امید

بالاخره ۱۲ بهمن رسید و سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر شروع شد؛ جشنواره‌ای که حاشیه‌هایش زودتر از خودش شروع شده بود و همین حاشیه‌ها، امسال نه تنها برنامه‌های جشنواره را دستخوش تغییر کرده بلکه حال و هوای متفاوتی به آن داده است.

به گزارش خبرنگار صمت، در نخستین روز از جشنواره در حالی که مخاطبان در سالن‌های سینما بودند برف محیط پردیس ملت را سپید پوش کرد و اهالی سینما و مخاطبان پس از خروج از سالن‌ها شوکه شدند و حال فرح‌بخشی پیدا کردند. در روزی که تهران چهره پاکی داشت و کوه‌ها با شفافیت تمام، جشنواره را چشم‌نواز کردند و امید را به پردیس ملت آوردند.

 راهروی خاطره انگیز
عکاسان و تصویربرداران از ساعات اولیه صبح و از زمانی که خورشید کمی بیشتر بر بلندای آسمان ایستاده بود و گاهی سرمای زمستانی را گرم می‌کرد، در گوشه و کنار پردیس ملت حاضر بودند تا هیچ سوژه‌ای را برای عکاسی از دست ندهند. هر کسی دوربین را به سمتی می‌گرفت و بعد در سایه‌ای عکس‌هایش را وارسی می‌کرد تا مبادا اشکالی در آن راه پیدا کند. برای همین مخاطبان با راهرویی که در ورودی پردیس بود عکس‌های یادگاری می‌گرفتند. راهرویی که تصویری خاطره‌انگیز از چراغانی‌های اول انقلاب که به مناسبت دهه فجر بر چهره شهر می‌نشست را تداعی می‌کرد.

 هیاهوی جشنواره
از همان ساعات نخستین اکران فیلم‌ها، راهروها و سالن‌های پردیس ملت مملو از جمعیت بود و صف‌های طولانی پشت درهای سالن‌های مختلف اکران فیلم به وجود آمد. قبل از آغاز هر فیلم گپ‌ها و گفت‌وگوها درباره کیفیت آثار جشنواره در جریان بود. اتفاقی که بعد از تماشای هر فیلم با شور و حرارت بیشتری پیگیری می‌شد و هرکسی تلاش می‌کرد دیدگاه خودش را بازگو کند و گاهی مخالفت‌ها و موافقت‌ها اوج می‌گرفت و به هیاهویی بدل می‌شد. هیاهویی که بدون آن انگار جشنواره معنایی ندارد و هر سال همه منتظرند تا دوباره این لحظات را در کنار دوستانشان دنبال کنند.

 نشست‌های خبری بی‌حاشیه
جلسات نقد و بررسی آثار هم بسیار منظم برگزار شد و در هر نشست، تا آنجا که ممکن بود همه عوامل فیلم حضور پیدا کردند و در کمال احترام به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ گفتند و عکس‌هایی را برای یادگار ثبت کردند. خبرنگاران تلویزیونی پس از پایان هر نشست پشت درهای سالن تشریفات در انتظار بازیگران و کارگردان فیلم‌ها می‌ایستادند و پس از خروج بازیگران از محل تشریفات هر کدام در گوشه‌ای به انجام مصاحبه و گفت‌وگو درباره آثار می‌پرداختند.

 خبرنگاران مشغول کارند
طبقات زیرین پردیس ملت هم حضور پررنگ خبرنگاران را به خود دید. آنجا که روی میزهای به هم پیوسته هر خبرنگاری لپ‌تاپی در برابر خود گشوده بود و تلاش می‌کرد تا در سریع‌ترین فرصت ممکن اخبار جشنواره را اطلاع‌رسانی کند. پیرامون فضای نشیمن خبرنگاران، پوسترهایی از آثار سال‌های گذشته جشنواره نصب شده بود که حال و هوای طبقه زیرین پردیس را سینمایی‌تر کرده و از لحاظ تصویری بسیار انرژی بخش بود. پوستر فیلم‌های امسال جشنواره در رمپ‌ها و راهروهای پردیس ملت در قطع بزرگ‌تری نصب شده بود که آنها هم مورد توجه قرار گرفتند و حتی صحبت‌هایی درباره شکل این پوسترها به میان می‌آمد.

پیام مهر به سوی سیستان و بلوچستان
کاروان مهر جشنواره برای مردم سیل زده سیستان و بلوچستان هم امروز از مقابل پردیس ملت به سوی این مردمان نازنین حرکت کرد. اتفاقی که بی‌سر و صدا برگزار شد و هیاهویی را به پا نکرد که بخواهد از ارج و قرب آن کاسته شود بلکه می‌خواست پیامی باشد که سینماگران با مهر برای مردمان سیستان و بلوچستان و برای همدردی با آنها فرستادند. محمد نصیری رئیس سازمان داوطلبان جمعیت هلال احمر در کنار سینماگران حاضر شد تا برای کودکان سیستان و بلوچستانی نوشت‌افزار تامین کنند.

نقدهای جذاب در قاب تلویزیون
برنامه‌های زنده تلویزیونی هم امروز پر رونق بودند. یکی از اتفاق‌های جالب توجه، اجرای همزمان دو برنامه نقد برای دو شبکه متفاوت در کنار هم بود. همزمان که در یک برنامه یکی از منتقدان نقدی را به فیلمی وارد می‌کرد، در سوی دیگر و در برنامه‌ای دیگر، منتقدی روی آنتن زنده به صحبت‌های او اشاره کرده و به مخاطبان گفته بود که با صحبت‌های منتقد دیگر در برنامه دیگر موافق نیست. البته این اشاره سویه‌ای طنز داشت و منتقدان کمی فضای برنامه را جذاب‌تر کردند.

ورود چهره‌های غیرسینمایی
امروز چهره‌های مختلف ادبی، ورزشی و تلویزیونی هم در کنار فیلمسازان و خبرنگاران حضور داشتند. مهدی یزدانی خرم، نویسنده و روزنامه نگار، سید بشیر حسینی داور برنامه عصر جدید، احسان کرمی مجری و بازیگر، مژده لواسانی مجری، نیما حسنی نسب منتقد، پدرام کریمی مجری تلویزیون و افشین عبداللهیان تهیه‌کننده و مجری ورزشی چهره‌هایی بودند که در پردیس سینمایی ملت حضور داشتند. البته ابراهیم داروغه‌زاده دبیر جشنواره از همان ساعات اولیه شروع به کار جشنواره همراه با علاقه‌مندان به سینما تا آخرین لحظات اکران فیلم‌ها در سالن‌های پردیس حاضر بودند و تماشای فیلم‌های مستند و کوتاه جشنواره را هم از دست ندادند.

در نشست‌ها چه گذشت؟
نشست خبری فیلم سینمایی «عامه پسند» به کارگردانی سهیل بیرقی شامگاه ۱۲ بهمن در سالن رسانه‌های پردیس سینمایی ملت برگزار شد.
در ابتدای این نشست آنتونیا شرکا منتقد سینما گفت: من خیلی منتظر فیلم سوم سهیل بیرقی بودم. در این فیلم با زن میانسالی رو به رو هستیم که در زندگی خود شکست خورده است. با یک زندگی معمولی رو به رو هستیم. این زن می‌توانست در خانه همسر خود باقی بماند، شهر و وضعیت زندگی خود را عوض نکند ولی برای اینکه شأن خود را حفظ کند سختی‌هایی را به جان می‌خرد.
باران کوثری بازیگر این اثر هم گفت: همکاری با سهیل بیرقی خیلی لذت بخش است. هر بازیگری باید خوشحال باشد در دو فیلم پشت هم با او همکاری کند، شیوه بازی گرفتن او به شکلی است که چاره‌ای به جز ارائه بازی متفاوت نداری، ما تمرین‌های طولانی داشتیم. همکاری با هوتن با اینکه یک سکانس با هم داشتیم بسیار خوب بود. من مادربزرگم را در خلال این فیلم از دست دادم و اگر هوتن و خانم معتمدآریا نبود نمی‌توانستم ادامه بدهم.
هوتن شکیبا هم اظهار کرد: در این فیلم انقدر همه چیز سر جای خود بود که هیچ نگرانی نداشتم. پارتنرهای بسیار خوب و البته عوامل پشت دوربین خوبی داشتیم.
بیرقی عنوان کرد: از باران کوثری و هوتن شکیبا ممنونم. نمی‌خواهم نان به هم قرض بدهیم اما جزو خوشبختی‌های یک کارگردان است که فراتر از یک بازیگر، یک یار در کنار خود داشته باشد. البته همه ۴۷ نفری که در این فیلم کنار من بودند، یاران من بودند.
بیرقی توضیح داد: من هیچ‌وقت تصمیم نمی‌گیریم برای زنان فیلم بسازم یا متعلق به مکتب و «ایسم» خاصی باشم هیچ‌وقت نه برای زنان نه علیه زنان فیلم نساخته‌ام. هیچ‌وقت نمی‌خواهم قشری را تمجید کنم یا آن را تخریب کنم. من از زمانه خودم وام و از آن ایده می‌گیریم. اگر این فیلم برای تماشاگری این حس را ایجاد کرده که یک قشر تخریب شده، او می‌داند و دنیای خودش اما من فقط خواستم راوی سالم باشم.
بیرقی بیان کرد: اوج فیلمسازی برای من ساده بودن آن است. سخت‌ترین کار هم سادگی است. نمایش‌های عجیب و غریب هیچ کاری ندارد جعفریان با جهان بینی فراتر از فیلمبرداری به داستان نگاه می‌کرد. اینکه فلش‌بک‌ها رنگ دیگری شود جزو نخستین چیزهایی است که برای انتقال منظور استفاده می‌شود اما ما سخت‌ترین راه را انتخاب کردیم.

«قصیده گاو سفید» علیه قصاص نیست
نشست خبری فیلم سینمایی «قصیده گاو سفید» به کارگردانی بهتاش صناعی‌ها عصر روز ۱۲ بهمن بعد از اکران این فیلم در سالن رسانه‌های پردیس ملت برگزار شد.
در ابتدای این نشست غلامرضا موسوی تهیه‌کننده این اثر گفت: از بچه‌های تولید تشکر می‌کنم که زحمت زیادی کشیدند. آنها من را در این فیلم خجالت زده کردند. این فیلم یکی از آرام‌ترین تولیدات من در این ۴۰ سال فعالیتم در سینما بود.
در ادامه رضا درستکار منتقد سینما بیان کرد: ما در جامعه خاصی زندگی می‌کنیم و همه ما به خاطر این اتفاقاتی که پشت سر هم رخ می‌دهد، عصبی هستیم. هیچ‌کس از یک امر اثباتی حرف نمی‌زند، در رسانه‌ها مخاطبان را عادت داده‌ایم که آدم‌ها و فیلم‌ها را له کنند، یاد ندادیم آثار و افراد را تحلیل کنند حتی بزرگان و ریش‌سفیدان ما در برنامه‌های تلویزیونی مثل بولدوزر از روی حقیقت رد می‌شوند.
صناعی‌ها درباره اینکه گاو نشان‌دهنده چه چیزی در فیلم است، گفت: این یک انتخاب نمادین است. معمولا شکل خوبی ندارد که فیلمساز و هنرمندی که از نماد استفاده می‌کند، بگوید منظورش چه بوده است با این وجود باید بگویم یکی از نشانه‌های گاو می‌تواند قربانی ما باشد. وی درباره اینکه حکم قصاص در این فیلم زیر سوال رفته است، اظهار کرد: حرف زدن درباره هر قانونی بد نیست. ما قصه‌ای نوشتیم که شرایطی را فراهم کنیم تا درباره آن صحبت کنیم. این موضوع به معنای زیر سوال بردن آن قانون نیست. صناعی‌ها بیان کرد: ما پرونده‌های زیادی در این سال‌ها با این موضوع داشته‌ایم مجموعه‌ای از اتفاقات که در طی سالیان رخ داده، الهام‌بخش ما در نوشتن بوده است. من و مریم مقدم وقتی سراغ قصه‌ای می‌رویم به این دلیل است که افرادی با این موضوعات را دیده‌ایم. این فیلم بر اساس تجربیاتی است که ما در رویارویی با افراد داشته‌ایم. مریم مقدم بازیگر و یکی از نویسندگان این فیلم هم درباره تحول شخصیت مینا با بازی خودش عنوان کرد: معمولا کاراکترها یک روند شخصیتی دارند و بازیگر معمولا آنها را در بازی خود لحاظ می‌کند. مینا زنی است که سختی‌های زیادی می‌کشد ولی پرقدرت است و امید به زندگی را از دست نمی‌دهد. به هر حال هر بازیگری یک روندی در بازی دارد.
موسوی درباره اظهار نظر خبرنگاری درباره اینکه این فیلم خلاف قانون اساسی است، گفت: شما در حکم صادر کردن بدتر از قضات هستید!

تکرار و کپی‌برداری نکردیم
نشست خبری فیلم سینمایی سه کام حبس به کارگردانی سامان سالور در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر با حضور کارگردان، متین ستوده، سمیرا حسن‌پور، پریناز ایزدیار و محسن تنابنده، بازیگران، ساسان سالور تهیه‌کننده، مسعود سلامی مدیر فیلمبرداری فیلم و محمود گبرلو مجری برنامه در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.
در ابتدای این نشست، ساسان سالور از حاضران خواست تا یک دقیقه ایستاده برای احترام به قربانیان پرواز اوکراین سکوت کنند.
متین ستوده بازیگر این فیلم درباره نقش خود گفت: ویژگی اول فیلم این است که کارگردان و همسرش از دوستان من بودند، مسئله دیگر تفاوت این نقش با دیگر نقش‌هایی بود که بازی کرده‌ام، نقشی تازه و متفاوت.
سامان سالور در ادامه این نشست بیان کرد: برای ساخت این فیلم ۳ سال تلاش کردیم و تمام سعی خود را کردیم تا جنبه دیگری از این اعتیاد را نشان دهیم. بازی تنابنده تکرار فیلم لامپ ۱۰۰ نبود چرا که این ۲ نقش با هم متفاوت بود و من در این فیلم از ویژگی رفاقت و انرژی تنابنده استفاده کرده‌ام. اعتیاد با فراگیری که دارد موضوع بسیار مهمی در بافت خانواده و جامعه است و هیچ وقت نمی‌توان این سوژه را تکراری دانست، امیدوارم این نوع از فیلم‌ها تلنگری برای جامعه باشد.
وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود تاکید کرد: محسن تنابتده در بحث اعتیاد و شکل جسمانی مجتبی بعد از سکته به چندین درمانگاه رفت و حرکات آنها را یاد گرفت و در نهایت توانست به این نقش برسد.
وی درباره اینکه چرا نقش پلیس در این فیلم اندک بود بیان کرد: قصه فیلم به گونه‌ای بود که پلیس نقش پررنگی در فیلم نداشته باشد چرا که قصه آدم‌هایی که درگیر بودند بسیار مهم بود.
مسعود سلامی فیلمبردار سه کام حبس نیز گفت: برای رنگ این فیلم تمام تلاش خود را کردم که رنگ‌های آن شبیه رنگ کارهای دیگرم نباشد. سامان به دنبال رنگ جدید در فیلم بود که درنهایت به این رنگ خاکستری و سیاه رسیدیم البته باید گفت این رنگ، رنگ امروز جامعه است و همه ما خاکستری هستیم.
وی درباره پایان‌بندی این فیلم بیان کرد: نسیم تمام تلاش خود رابرای نگه داشتن زندگی خود کرد، حتی مجتبی برای حفظ خانواده خود یک ریسک بزرگ انجام می‌دهد، پس دادن حلقه‌ها و پاک کردن تتو نسیم نیز به معنای شروعی تازه است شروعی که می‌تواند یک روزنه امید برای مخاطب رقم زده باشد.
سالور در پاسخ به این پرسش که این فیلم می‌تواند برداشت آزد از فیلم‌های دیگر باشد، گفت: این فیلم نمی‌تواند برداشتی آزاد از چند فیلم باشد ما بارها در اجرای فیلم بسیاری از چیزها را تغییر می‌دادیم و سعی کردیم فیلمی استاندارد و تاثیرگذار بسازیم و تمام سعی خود را در این زمینه کردیم فیلم قصه خود را روایت می‌کند و برداشتی آزاد از فیلم‌های مختلف نیست.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه فیلم ساخته بخش خصوصی است و کمتر به پلیس و دیگر نهادهای مربوط به اعتیاد مربوط می‌شود به خاطر همین این نهادها هیچ دخالتی در ساخت فیلم نداشتند.
سامان سالور درباره بازی تنابنده تاکیدکرد: تنابنده جزو بازیگرانی است که با خود ایده‌های بسیار خوب دارد و کمک‌های زیادی برای پایان‌بندی فیلم به ما کرد در واقع پایان فیلم با مشورت تنابنده و ایزدیار نوشته شد.
ساسان سالور نیز درباره بازگشت سرمایه توضیح داد: سرمایه‌گذار فیلم به دنبال بازگشت سرمایه نبود و سه‌کام حبس یکی از کارهایی بود که با موضوع اجتماعی برای ساخت آن سرمایه‌گذاری کرد. معتقدم اگر فضا و امکان لازم برای فیلم‌هایی مثل این فراهم شود می‌توانند فروش خوبی در گیشه داشته باشند.
محسن تنابنده در ادامه نشست تاکیدکرد: از بازی در این فیلم لذت بردم، فیلمنامه فیلم کامل بود و فقط تغییرات کوچکی در آن ایجاد شد، من با ایزدیار تجربه همکاری نداشتم اما تمرین‌های قبل از فیلمبرداری خیلی به ما کمک کرد.
سامان سالور درباره مخاطب این فیلم تاکید کرد: مخاطب اصلی فیلم اگر بتواند یک آینه روبه‌روی جامعه بگیرد می‌تواند همه جامعه باشد، اما مخاطب اصلی نوجوانانی هستند که مستقیم و غیر مستقیم با مسئله اعتیاد مواجه هستند. مخاطب هدف این فیلم تمام کسانی است که فیلم را می‌بینند.
ایزدیار درباره تشابه بازی خود با نقشش در ابد و یک روز تاکید کرد: سعی کردم بازی متفاوتی نسبت به ابد و یک روز داشته باشم و از آن نقش فاصله بگیرم، چیزی که مراقب آن هستم این است که بازی ام دچار اغراق نشود. کاراکتر فیلم کاملا متفاوت است و سعی کردم باورپذیر باشد.


چاپ