کدخبر: 32710

او که سرطان داشت و گلوله خورده بود

بیمار را که به بیمارستان رساندند، جای اصابت گلوله خونریزی می‌کرد. بیم آن می‌رفت که اگر خونریزی ادامه یابد، بیهوش شود و جان دهد.

تیم پزشکی اصلا نمی‌پرسیدند بیمار چرا گلوله خورده، فقط تلاش می‌کردند که خونریزی را بند بیاورند و بقیه اقدام‌های پزشکی را انجام دهند تا بیمار به حالت باثبات‌تری برسد. یکی از همراهان بیمار وسط این شلوغی و اضطراب تیم پزشکی و نگرانی همراهان با صدای بلند گفت: «آقای دکتر حواس‌تان به دارو و درمان باشد، بیمار سرطان پیشرفته دارد.» تیم پزشکی انگار یک دفعه از تلاش ایستادند و یکی آرام گفت: «فکری به حال سرطانش کنید؛ گیریم که جای گلوله هم خوب شد، بر اثر سرطان خواهد مرد.» پزشک معالج از این رفتار شوکه شده و جا خورده بود. اصلا باور نمی‌کرد. این رفتار اخلاقی نبود. بیمار باید زنده می‌ماند تا بعد برای سرطانش فکری کنند. شما درباره این رفتار چه قضاوت اخلاقی‌ای دارید؟ آیا درست است مشکل کوچکتر بیمار سرطانی به این دلیل که ممکن است در نهایت با سرطان هرگز بهبود نیابد و فوت کند، امروز درمان نشود؟ البته حتی برخی انواع سرطان هم درمان دارند. حکایت کمی اغراق‌آمیز اما روایت رویارویی این روزهای بسیاری با مسائل جامعه ایران است. ایران امروز مانند بیماری می‌ماند که بیماری‌های مزمن دارد. ناکارآمدی اداری، مشکلات آموزش، دشواری‌های اقتصادی، فساد مالی و چندین مسئله مهم دیگر به بیماری‌های مزمن بدل شده‌اند. من واژه سرطان را برای این جامعه به‌کار نمی‌برم بلکه بیماری‌های مزمن را بهتر می‌دانم. سرطان کشنده است اما این جامعه فرصت دارد تا بهبود یابد؛ گرچه مسیر دشوار و نیازمند تصمیم‌های سخت است. نظام‌های اجتماعی هم مانند موجودات زنده نمی‌میرند، بلکه فراز و فرودهایی دارند که البته می‌توانند هولناک باشند. من همه آن بیماری‌های مزمن را می‌فهمم و درباره آنها نوشته‌ام و انتقاد اصلی متوجه آ‌نهاست، اما امروز وقت آن نیست که تیم پزشکی و همراهان بیمار بگویند «گیریم که خونریزی گلوله را هم بند آوردید، با سرطانش چه می‌کنید؟» آنها که در مقابل دعوت به رفتار مصرف درست آب و انرژی، دائم می‌پرسند مگر چقدر از آب در بخش شرب مصرف می‌شود؟ مگر صرفه‌جویی در مصرف برق جبران‌کننده فناوری نامناسب نیروگاه‌هاست؟ مگر با صرفه‌جویی در آب شرب، مشکل بالا بودن مصرف در بخش کشاورزی حل می‌شود؟ بله؛ شما درست می‌گویید، بیمار به امراض مزمن بسیاری گرفتار است و در بلندمدت جز با درمان این امراض سر به سلامت نخواهد برد، اما یادمان باشد بیماری که در شرایط اورژانسی است، ابتدا باید به ثبات برسد، خونریزی‌اش قطع و بعد برای بیماری‌های مزمن‌اش فکری شود. منابع آب و انرژی این سرزمین همچون بیماری مبتلا به انواع بیماری‌های مزمن، با گلوله خشکسالی و تغییر اقلیم، زخمی شده و خونریزی دارد. ابتدا باید تلاش کنیم بیمار زنده بماند و به ثبات برسد، اما فراموش نمی‌کنیم که تصمیم‌های درست، سخت و شجاعانه برای درمان بیماری‌های مزمن این عزیز دوست‌داشتنی ضروری است؛ تصمیم‌هایی که کل حاکمیت سیاسی و مردم در کنار هم باید مسئولیت آنها را بپذیرند، هزینه‌های آنها را تقسیم کنند و هر کس که سهم بیشتری در بروز این بیماری‌ها داشته، مسئولیت بیشتری بپذیرد.
محمد فاضلی / استاد دانشگاه

روزنامه امروز

یادداشت مدیرمسئول

جایگاه مسئولیت اجتماعی در کسب‌وکار (۳)

جایگاه مسئولیت اجتماعی در کسب‌وکار (۳)

مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها و شرکت‌ها (CSR) تنها منحصر به فعالیت‌های مستقیم یک سازمان یا شرکت نیست، بلکه این مسئولیت به همه کارها و کسانی که به‌نوعی با آن شرکت یا سازمان در ارتباط مستقیم یا...

gostaresh.png

sanatp.png

نرخ طلا و سکه - امروز

logo-samandehi
الو وزیر